Kerr Smith blikt terug op een belangrijk hoofdstuk uit zijn carrière in de nieuwe memoires “I Don’t Want to Wait”, die dinsdag 10 november verschijnt. Het boek gaat over zijn tijd bij “Dawson’s Creek” en de verrassende beslissing om zijn personage Jack McPhee een van de eerste openlijk homoseksuele tieners op prime time te maken.
Rond de vijfde of zesde aflevering van seizoen twee kwamen Kevin Williamson en Greg Berlanti naar de set in Wilmington om het nieuws te brengen. Smith herinnert zich dat de producer hem tussen de opnames door apart nam en voorstelde om koffie te gaan drinken. Zijn gedachten schoten meteen naar de ergste scenario’s, waaronder de mogelijkheid dat hij uit de rol zou worden gezet.
Williamson legde uit dat de schrijvers Jack een nieuwe richting wilden geven. Het personage zou uitkomen als homo en een belangrijke rol spelen in prime time. Smith kon de rol spelen of het team zou iemand anders casten en het verhaal aanpassen. Het aanbod was duidelijk: accepteer de verhaallijn of loop het risico de rol te verliezen.
Kijk, we willen dat dit Jack wordt. We willen dat Jack impact heeft als homoseksueel tienerpersonage in prime time. We kunnen het met jou doen, of we zoeken iemand anders.
Smith vroeg de rest van de dag om het nieuws te verwerken. Hij belde zijn vader, zus Alison, manager, agent en vriend Matt Franks. Elk gesprek eindigde met hetzelfde advies: neem de rol. Zijn zus moedigde hem extra aan en prees zijn vermogen om personages authentiek en met gevoel neer te zetten.
Veteraan John Wesley Shipp, die de vader van Dawson speelde, gaf tijdens de lunch extra perspectief. Hij raadde Smith aan de rol te omarmen, omdat hij daarmee toegang zou krijgen tot Williamsons beste teksten, en benadrukte dat hij zich niet onder druk hoefde te voelen om later zijn eigen seksualiteit publiekelijk te bevestigen.
Williamson vertelde later dat hij zenuwachtig was geweest over het gesprek en bang dat Smith zou weigeren, wat grote herschrijvingen zou betekenen. Berlanti en producer Julie Plec gaven ook toe dat ze veel spanning voelden voordat ze de acteur aanspraken. Uiteindelijk kreeg Smiths afgewogen reactie lof van het creatieve team.
Ik vond dit echt goed om te laten zien, goed om te doen, goed om kinderen een voorbeeld te geven omdat je hem neerzette als een sterke man.
Smith beschrijft ook de externe druk, waaronder protesten buiten de studio door groepen die tegen de verhaallijn waren. Ondanks de spanning bleef hij gefocust op een realistische weergave van Jack als jonge man, zonder in stereotypen te vervallen. De memoires vatten zowel de persoonlijke inzet als de blijvende culturele impact van de beslissing samen.