Kenna Harris laat jeugdliefde voor Jessie doorschemeren in co-regie van Toy Story 5

Pixar-filmmaker vertelt hoe het cowgirl-personage haar hielp bij haar debuut als scenarioschrijver en grote verhaalwijzigingen in het vervolg.

Lang voordat ze de rol van co-regisseur op Toy Story 5 op zich nam, vulde Kenna Harris schetsboeken uit haar jeugd met tekeningen van Jessie de cowgirl. Ze kopieerde zorgvuldig details uit de tweede film en fantaseerde over Woody die haar een bloem aanbood.

Jaren later werd datzelfde personage een persoonlijke steunpilaar tijdens haar eerste speelfilmopdracht bij Pixar. Het hielp Harris om een grote revisie halverwege de productie door te komen, samen met regisseur Andrew Stanton.

Jeugdfandom vormt professionele doorbraak

Harris sprak op de View Conference in Turijn. Ze toonde haar vroege fanart en legde uit hoe Jessie’s onverschrokken persoonlijkheid als kompas diende bij het vormgeven van het vervolg. Stanton haalde haar eind 2022 bij het project, na haar werk aan Luca, Ciao Alberto en Inside Out 2.

Ze vroeg al snel om meeschrijftaken, hoewel ze nog nooit een speelfilmscenario had geschreven. Die beslissing plaatste haar in een veeleisende positie, direct naast de filmmaker wiens verhalen haar jeugd hadden bepaald.

Durf en creatieve risico’s kenmerken het vervolg

Harris pleitte voor een dramatische kus tussen Jessie en Buzz tijdens een spannende actiescène. Ze introduceerde ook het beeld van Jessie op een echt paard, wat uiteindelijk het ranch-decor van de film beïnvloedde en het nieuwe personage Blaze opleverde.

Het productieteam bezocht BreyerFest in Kentucky om modelpaarden als referentiemateriaal te bestuderen.

Tweeppauzes in de productie richten emotionele kern opnieuw in

Vroege versies van het verhaal slaagden er niet in om emotioneel te raken, vooral rond het tablet-personage Lilypad en de invloed daarvan op Bonnie’s band met haar speelgoed. Harris weigerde technologie puur als schurk af te schilderen.

De productie werd twee weken stilgelegd. De eerste week werd gebruikt om de problemen te diagnosticeren, de tweede week om te herschrijven. Eerste testvertoningen toonden aan dat het conflict over speeltijd te bekend en te laagstakend aanvoelde.

Eenzaamheid en vriendschap worden drijvende krachten

Het team verplaatste de emotionele kern naar Bonnie’s eenzaamheid. Jessie, puttend uit haar eigen geschiedenis met voormalig eigenaresse Emily, helpt het verlegen meisje nu een echte vriendschap op te bouwen. De rol van Blaze werd aanzienlijk uitgebreid.

Harris beschreef de wijziging later als het keerpunt dat de film van voldoende naar sterk tilde, met betere reacties van het publiek in de daaropvolgende vertoningen.

Jessie neemt het voortouw ondanks interne twijfels

Jessie als protagonist inzetten bracht eigen risico’s met zich mee. Sommigen vroegen zich af of het publiek niet meer tijd met Woody en Buzz wilde. De filmmakers hielden voet bij stuk: Jessie’s bestaande emotionele achtergrond gaf het vervolg juist zijn unieke doel.

Verbeeldingssequenties omarmen schilderachtige vrijheid

Harris beïnvloedde de fantasiescènes van de film en moedigde spontanere, schilderachtige beelden aan in plaats van Pixar’s gebruikelijke gepolijste realisme. De crew voerde ‘playtime weeklies’ in als snelle experimenteerprocedure.

Onze beperkte tijd met anderen kan een leven lang doorwerken.

— Andrew Stanton, Leidraad die tijdens de productie werd gedeeld

Tegen het einde van het project was Harris verschoven van angst om een stempel te drukken op een geliefde franchise naar stille overtuiging dat haar bijdragen zouden voortleven.

Tags bij dit artikel