Kemi Badenoch nam een berekend risico in haar keynote-toespraak op de conferentie van de Conservatieve Partij door openlijk de belangen van de hogere inkomens in Groot-Brittannië te verdedigen. De Tory-leider presenteerde haar voorstel rond belastingverlichting voor professionals met zware lasten, wat een duidelijke breuk betekent met eerdere pogingen om arbeiders in Noord-Engeland te winnen.
De post-Brexitstrategie die in 2019 winst opleverde, heeft aan kracht ingeboet. Gemeenschappen die Boris Johnson steunden om de Britse uittreding uit de EU af te ronden, zijn nu naar Nigel Farages Reform UK overgeheld. Badenoch reageerde daarop door een aanbod te doen aan sociaal-liberale, fiscaal-conservatieve kiezers die eerder de partij steunden maar teleurgesteld raakten over het uitgavenbeleid.
Haar tweede grote stap was een directe uitdaging aan het retoriek van Reform UK over nationale identiteit. Badenoch noemde zichzelf een zwarte Engelse vrouw en wees pogingen af om de Engelse identiteit van niet-blanke Britten of leden van het nationale voetbalelftal in twijfel te trekken.
Onder de concrete maatregelen die Badenoch aankondigde, beloofde ze erfbelasting op gezinswoningen af te schaffen. Ze wil ook de stamp duty op eerste woningen schrappen, de zogeheten mansion tax beëindigen, de btw-vrijstelling voor schoolgeld op particuliere scholen herstellen en belastingvrije kinderopvang en gratis uren uitbreiden naar huishoudens met een inkomen boven de £100.000.
Deze stappen moeten de scherpe marginale belastingdruk verlichten die momenteel loonsverhogingen ontmoedigt voor wie tussen de £100.000 en £125.000 verdient. Voorstanders stellen dat de maatregelen het evenwicht herstellen voor midden- en hogere middeninkomens zonder vooral de allerrijksten te bevoordelen.
De toespraak combineerde morele duidelijkheid met politieke berekening. Door de Conservatieven te distantiëren van etno-nationalistische standpunten, probeert Badenoch gematigde kiezers te bereiken die zich zorgen maken over toenemende intolerantie aan de rechterkant. Tegelijkertijd richt haar belastingagenda zich op Liberal Democrat- en Labour-kiezers in zuidelijke en voorstedelijke kiesdistricten die hun financiën onder de huidige regering van Andy Burnham onder druk zien staan.
Ik wil niet leven in een land dat wordt geleid door mensen die journalisten bedreigen, veteranen verraders noemen en debatteren of mijn kinderen van gemengde afkomst Engels zijn. Ik wil mijn zoon niet hoeven uitleggen, als we naar ons briljante Engelse voetbalelftal kijken, dat sommige mensen onze zwarte spelers niet Engels vinden.
Analisten wijzen erop dat gerichte erfbelastingverlichting voor gezinswoningen oudere huiseigenaren kan ontmoedigen om te verhuizen, wat de woningbeschikbaarheid voor jongere kopers kan verslechteren. Ook rijzen bredere vragen over hoe de partij nieuwe uitgaven voor defensie en gevangenissen zou financieren terwijl ze hervormingen van het staatspensioen afwijst.
Badenochs aanpak kent duidelijke electorale afwegingen. Succes bij centrumkiezers kan ten koste gaan van verdere vervreemding van arbeiders, ook al houdt ze een strenge lijn aan op immigratie. Milieubeleid dat populair is bij kernactivisten kan eveneens voorstedelijke kiezers afstoten die waarde hechten aan bescherming van het platteland.
Het bredere politieke landschap zet extra druk. Als Labour onder Andy Burnham kiest voor nauwere banden met de EU of een nieuw Brexit-referendum, riskeren de Conservatieven vastgepind te worden op een impopulaire positie uit het verleden. Badenochs project is nog in ontwikkeling, maar het heeft haar partij in elk geval een duidelijker richting gegeven en een claim op een geloofwaardig alternatief te zijn.