Kelsey Grammer's kortstondige sitcom Hank onthulde de grenzen van klassieke comedyformules

De serie van 2009 op ABC duurde slechts vijf afleveringen en liet zien hoe verouderd de traditionele multi-cameraformule was geworden tegen het einde van de jaren 2000.

Kelsey Grammer bouwde zijn reputatie op met de geestige, personagegedreven humor van Cheers en de originele Frasier-serie. Toch vielen zijn pogingen om die stijl later nieuw leven in te blazen vaak tegen. Het meest sprekende voorbeeld kwam in 2009 met de ABC-comedy Hank, een project dat bijna meteen ophield te bestaan en duidelijk maakte hoezeer de smaak van het publiek was veranderd.

Hank kwam op het verkeerde moment voor traditionele sitcoms

Tegen de tijd dat Hank in première ging, was het televisielandschap verschoven naar single-camera- en mockumentary-formaten. Series als The Office hadden een naturalistischere aanpak populair gemaakt die het gepolijste toneelstukgevoel van oudere multi-camera comedies vermeed. Grammer's nieuwe serie hield zich strikt aan het oude sjabloon, compleet met live studio-publiek en brede grappen die steeds meer uit de pas liepen.

De serie draaide om Hank Pryor, een voormalig succesvolle sportretaildirecteur die zijn fortuin verliest en met zijn vrouw en twee kinderen terugkeert naar zijn kleine geboortestad in Virginia. De premisse mikte op de vertrouwde mix van humor en familie-warmte die eerder voor Grammer had gewerkt, maar de uitvoering steunde op afgezaagde gags en situaties die critici gedateerd vonden.

Critici zagen Hank als een stap terug in comedy-stijl

Recensenten wezen al snel op de verouderde toon. NPR-criticus Linda Holmes raadde kijkers aan de serie helemaal te laten liggen en merkte op dat andere nieuwe comedies als Modern Family fris aanvoelden, terwijl Hank zijn gevoel ontleende aan de late jaren tachtig en vroege jaren negentig. De New York Post ging verder en noemde het een van de zwakste comedies van de recente seizoenen.

Zelfs de grappen zelf werden vergeleken met eerdere hits. Een scène leek op Monica's raceautobed-verhaal uit Friends, terwijl een andere herinnerde aan het beroemde 'pivot'-moment met een matras uit dezelfde serie. Grammer bracht wat van zijn kenmerkende charme in de rol, maar het materiaal gaf hem zelden voldoende steun.

Kijkcijfers stortten snel in en annulering volgde razendsnel

Het kijkersaantal daalde scherp na de pilot. Bij de vijfde aflevering was het publiek bijna gehalveerd en trok ABC de stekker eruit na slechts twee maanden op de buis. Vijf extra afleveringen bleven onuitgezonden. Het snelle einde betekende een van de snelste annuleringen voor een high-profile comedy in die tijd.

Grammer probeerde later nog een traditionele sitcom met Partners in 2014, die ook maar één seizoen duurde. Het patroon suggereerde dat de klassieke multi-cameraformule niet langer paste bij zijn sterke punten of de verwachtingen van het publiek zoals vroeger.

Tags bij dit artikel