Katie Dippold over Emmy-succes van Widow’s Bay en de mix van horror en humor

De showrunner legt uit hoe ze de serie van een comedy-zwaar concept omvormde tot een spannende mix met hoge inzet die 19 Emmy-nominaties opleverde voor nieuwe series

Widow’s Bay, de nieuwe serie van bedenker en showrunner Katie Dippold, is al snel uitgegroeid tot een van de meest besproken programma’s van het seizoen. De serie kreeg maar liefst 19 Emmy-nominaties onder de nieuwe series toen de nominaties op 8 juli bekend werden gemaakt. Het verhaal speelt zich af in een stadje op een eiland in New England dat wordt geteisterd door een eeuwenoude vloek. Het volgt burgemeester Tom Loftis en een groep bewoners die te maken krijgen met bovennatuurlijke dreigingen, terwijl de toon wisselt tussen echte angst en scherpe humor.

Van comedy naar horror-comedy

Dippold, bekend van Parks and Recreation, Ghostbusters en The Heat, bedacht het project aanvankelijk met meer nadruk op comedy. Al snel merkte ze dat die aanpak tekortschoot voor horrorfans. De definitieve versie behoudt de komische geest, maar neemt de horrorelementen serieus, zodat kijkers echte spanning en inzet ervaren.

De kern is hetzelfde gebleven. Het was veel meer op comedy gericht en ik zie het nog steeds als een comedy, maar in die oorspronkelijke versie zou je nooit bang of gespannen zijn.

— Katie Dippold, bedenker en showrunner van Widow’s Bay, Interview met The Hollywood Reporter

Ze hanteert strenge discipline in de schrijfkamer en schrapt grappen die de horror kunnen ondermijnen. Tegelijkertijd laat het team bepaalde absurde elementen, zoals de bogeyman, wel toe als ze uit de personages voortkomen in plaats van uit geforceerde gags. De cast en regisseurs spelen elke scène serieus, zodat de humor natuurlijk ontstaat uit situaties met hoge druk.

Matthew Rhys als burgemeester Tom Loftis

Dippold nam een berekend risico door Matthew Rhys te casten in de hoofdrol, ook al had ze hem nooit eerder in komisch werk gezien. Ze werd aangetrokken door zijn dramatische bereik en snelle humor, vooral zijn talent om vloeken perfect te timen. Een ongeschreven dialoog op een boot tussen de personages Warren en Loftis werd een hoogtepunt na een late toevoeging van schrijver Neil Casey.

Het was een echte gok en een gelukkige inschatting, want ik had hem nog nooit iets komisch zien doen. Maar ik weet dat hij een geweldige acteur is. Ik vertelde hem hoe het seizoen zou verlopen en hij snapte het meteen. Er is iets aan hem. Hij is mijn favoriete type mens: pittig én aardig.

— Katie Dippold, Interview met The Hollywood Reporter

Opvallende beelden en horrorverwijzingen

Aflevering vier bevat een memorabele partysequentie die elegante cameravoering combineert met subtiele dreiging. Het productieteam werkte nauw samen aan een spiegelshot die slechts een fractie van een seconde een huiveringwekkend detail toont. Muziekkeuzes, waaronder het nummer The Rhythm of the Night, zorgden voor een nostalgische maar onheilspellende sfeer tijdens een dansscène.

Kijkers hebben ook verwijzingen naar klassieke horrorfilms opgemerkt. De naam Loftis verwijst naar Dr. Loomis uit Halloween en een aflevering is duidelijk geïnspireerd op de meedogenloze achtervolging door het personage Michael Myers. Dippold bevestigde dat deze verwijzingen organisch ontstonden tijdens het schrijven en geen bewuste easter eggs waren.

De serie heeft ook Stephen Root en Kate O’Flynn in de hoofdrollen. Dippold prijst het sterke ensemble en de precieze regie voor het behouden van de delicate balans die heeft geleid tot kritische aandacht en sterke Emmy-erkenning.

Tags bij dit artikel