- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Priester en auteur legt het geduldige, op geloof gebaseerde proces achter echte exorcismes uit en waarom films het mis hebben

Exorcismes hebben diepe wortels in de religieuze geschiedenis, die teruggaan tot de oudheid en voorkomen in bijbelse verhalen over Jezus die zijn volgelingen opdraagt boze geesten uit te drijven. De katholieke kerk blijft deze rituelen erkennen en uitvoeren via getrainde priesters. Pater Carlos Martins, een Canadese katholieke priester en praktiserend exorcist, geeft direct inzicht in wat deze ceremonies werkelijk inhouden.

Hollywoodportretten missen de kern van exorcisme

Populaire films hebben het publieke beeld van bezetenheid en exorcisme veel sterker gevormd dan kerkelijke leer. Films zoals de verfilming uit 1973 van The Exorcist creëerden dramatische scènes waarin priesters bevelen schreeuwen terwijl een demon de gastheer gewelddadig beheerst. Pater Martins merkt op dat deze weergaven het ritueel veranderen in een spektakel in plaats van een spirituele handeling.

Een exorcisme is geen wedstrijd tussen een priester en een demon. Het is een uitoefening van het gezag van Jezus Christus over een gevallen engel. De priester bezit geen bovennatuurlijke macht van zichzelf. En de duivel is niet gelijk aan Christus. Hij is een schepsel, oneindig inferieur aan zijn Schepper. De strijd is absoluut ongelijk.

Pater Martins wijst er ook op dat extreme fysieke vertoningen, zoals een hoofd dat 360 graden ronddraait, zelden voorkomen. De meeste sessies kunnen verrassend gewoon lijken, waarbij de diepste veranderingen plaatsvinden buiten wat een camera kan vastleggen.

Exorcisme ontvouwt zich als een geleidelijk proces

In tegenstelling tot de enkele dramatische confrontatie die films tonen, strekt een echt exorcisme zich uit over tijd. Pater Martins beschrijft een gemiddeld geval dat ongeveer anderhalf jaar duurt. Wekelijkse sessies worden gecombineerd met de eigen inspanningen van de persoon om dichter bij God te komen via biecht en dagelijkse spirituele praktijk.

Eén sacramentele biecht is exorcistischer dan 10.000 exorcismes.

De hoofdtaak van de priester is het ontdekken waarom een spirituele gehechtheid in de eerste plaats is ontstaan. Demonen handelen op een zeer legalistische manier, legt pater Martins uit, dus de rechten die zij claimen moeten door het individu worden ingetrokken via echte verzoening met God.

Exorcisten fungeren als instrumenten, geen helden

Pater Martins waarschuwt tegen het zien van exorcisten als spirituele superhelden die het kwaad bestrijden met persoonlijke kracht. Dergelijke weergaven, gebruikelijk in fictie zoals het personage John Constantine, geven de rol volledig verkeerd weer. Een echte exorcist handelt alleen door gehoorzaamheid aan Christus en kerkelijk gezag.

Een stereotype dat ik hoop dat Hollywood laat varen is het portretteren van de exorcist als een spirituele superheld, een man met buitengewone krachten die ten strijde trekt tegen demonen door pure wilskracht. Dit is een diep misverstand van exorcisme, en het kan spiritueel gevaarlijk zijn.

Kerkelijke procedure benadrukt zorgvuldige onderscheiding

De katholieke kerk volgt een weloverwogen proces voordat een exorcisme wordt goedgekeurd. Symptomen die op bezetenheid kunnen wijzen, worden eerst grondig medisch en psychologisch geëvalueerd. Alleen wanneer tekenen zoals onverklaarde kennis, het spreken van onbekende talen of bovenmenselijke kracht verschijnen, overweegt de kerk een bovennatuurlijke oorzaak.

Pater Martins benadrukt dat het uiteindelijke doel blijft het herstellen van de relatie van de persoon met God. Hollywood richt zich vaak op dramatische confrontaties met het kwaad, maar de kerk meet succes aan de vrijheid en genezing van het individu.