Het Karlovy Vary International Film Festival keert van 3 tot 11 juli terug voor zijn 60e editie tijdens het 80-jarig bestaan van het evenement. Artistiek directeur Karel Och en zijn team hebben competities en sidebars samengesteld met films van over de hele wereld, waarmee een traditie van brede internationale programmering wordt voortgezet.
Och legde uit dat de mijlpaaldatums het standaard selectieproces niet veranderden. Hij besteedde wel veel tijd aan het doornemen van historische documenten in het Nationaal Filmarchief bij de voorbereiding van het programma Out of the Past, wat mogelijk op een onbewust niveau invloed had op de klassiekerssectie.
De line-up van dit jaar bevat de allereerste KVIFF-films uit Myanmar en Colombia. Ook is er voor het eerst een Zwitserse inzending in de Crystal Globe-competitie. Och toonde zich trots op deze toevoegingen en verwees naar eerdere programmering die filmmakers uit Azië, Afrika en Latijns-Amerika naar het Tsjechische kuuroord bracht.
Hij herinnerde eraan hoe een van de oprichters, A. M. Brousil, in 1962 een sectie creëerde die zich richtte op jonge cinema uit die regio’s en regisseurs uitnodigde om aanwezig te zijn. Dankzij die inspanning konden de Braziliaanse filmmaker Glauber Rocha en de Italiaanse cineast Pier Paolo Pasolini elkaar ontmoeten en een vriendschap sluiten terwijl ze hun debuutfilms op het festival vertoonden.
Och benadrukte dat KVIFF al lang streeft naar films uit vele landen in de hoofdcompetitie. Platforms voor werken in ontwikkeling hielpen dit jaar bij het vinden van verschillende titels, waaronder de Colombiaanse inzending Five Years, Four Months die in San Sebastian werd ontdekt en de Zwitserse film A Happy Family die in Les Arcs in Frankrijk werd gevonden.
De wereld wordt op een bepaalde manier kleiner. We klagen vaak over sociale media en het internet die veel rommel veroorzaken, maar aan de andere kant kunnen we makkelijker contact leggen, makkelijker communiceren en kunnen we reizen en praten over films met Colombiaanse filmmakers of filmmakers uit Myanmar en films coproduceren.
Och wees op veel films die zijn gemaakt door regisseurs die in één land geboren zijn, maar elders gefilmd werden en vaak gemeenschappen uit weer een ander land verkennen. De competitietitel Hijamat is bijvoorbeeld een Duitse productie van een Iraanse regisseur die zich afspeelt binnen de Turkse gemeenschap in Duitsland en toont daarmee de omarming van diep menselijke verhalen door het festival.
Het festival blijft jaarlijks tussen de 1800 en 2000 inzendingen ontvangen. Och beschreef de hoge aantallen als een bron van vreugde in plaats van frustratie, omdat ze de kans vergroten om verborgen parels te ontdekken.