Kane Parsons, online bekend als Kane Pixels, heeft een jeugdfascinatie voor YouTube omgezet in een snelle opmars in de onafhankelijke film. Geboren in 2005, hetzelfde jaar waarin het platform werd gelanceerd, is de nu 20-jarige maker A24's jongste regisseur geworden met zijn speelfilmdebuut, een verfilming van zijn populaire webserie The Backrooms.

Parsons lanceert webserie geïnspireerd op creepypasta-fenomeen

Op 16-jarige leeftijd bracht Parsons in 2022 The Backrooms: Found Footage uit op YouTube. De serie putte uit een creepypasta-afbeelding uit 2019 die op 4chan werd geplaatst en eindeloze lege kantoorruimtes toonde. Zijn versie volgde het fictieve Async Research Institute terwijl het de mysterieuze dimensie onderzocht te midden van stijgende meldingen van vermiste personen. De gepolijste found-footage-stijl verwierf al snel een trouwe aanhang en trok de aandacht van A24.

De ontwikkeling van de speelfilm begon kort daarna. De film heeft Oscar-genomineerden Chiwetel Ejiofor en Renata Reinsve in de hoofdrollen en werd afgelopen zomer in Vancouver opgenomen. De première in de bioscoop staat gepland voor 29 mei.

A24-partnerschap geeft creatieve vrijheid aan debuterend regisseur

Parsons beschrijft de ervaring als een “vreemde droom die uitkomt”. Hij merkt op dat de studio zijn oorspronkelijke visie respecteerde en hem in staat stelde zijn gevestigde werkwijze op te schalen naar een grotere productie zonder grote creatieve obstakels. “Ze zijn gewoon heel sterke creatieve partners geweest die begrepen wat er werkte aan het oorspronkelijke idee,” zei hij.

Blender-VFX-pijplijn schaalt op van laptop naar bioscoopproductie

Parsons leerde 3D-modelleren en visuele effecten op een bescheiden laptop tijdens de middelbare school met gratis tutorials en Blender-software. Hij blijft voor de speelfilm op hetzelfde open-sourceprogramma vertrouwen en werkt nauw samen met zijn VFX-team. De film combineert traditionele live-actionbeelden met de found-footage-esthetiek van zijn webserie en behoudt de korrelige, analoge toon die het project kenmerkt.

Hij benadrukt dat de technische middelen om te beginnen met creëren breed toegankelijk zijn. “Het is haalbaar, en zelfs op een behoorlijk matige machine kun je nog steeds beginnen,” zei Parsons.

Backrooms verkent thema’s van isolatie en moderne industriële angst

Parsons ziet de eindeloze, verwaarloosde kantoorachtige ruimtes als een krachtig symbool. The Backrooms vertegenwoordigen een onpersoonlijke, massaproductie-omgeving die eenzaam en verlaten aanvoelt. Hij verbindt dit beeld met bredere maatschappelijke gevoelens van atomisering en de druk van een industrieel systeem dat lijkt door te gaan zonder duidelijke richting of leiderschap.

Sounddesign, groothoeklenzen en precieze setdetails helpen de onheilspellende sfeer te bewaren bij de overgang van korte webcontent naar een speelfilmverhaal.

YouTube-achtergrond vormt fundament in plaats van obstakel

Parsons meldt geen stigma rond zijn YouTube-origines. Hij ziet zijn huidige werk als een natuurlijke voortzetting van hetzelfde creatieve proces dat hij altijd heeft gevolgd. “Ik doe in mijn hoofd gewoon hetzelfde als wat ik op YouTube heb gedaan, maar op de een of andere manier is dit zo uit de hand gelopen dat ik de mogelijkheid heb gekregen om deel uit te maken van en samen te werken met zo’n grote groep mensen aan wat in wezen gewoon een heel lange video is,” legde hij uit.

Maker moedigt optimisme en routineopbouw aan voor aspirant-filmmakers

Terugkijkend op zijn traject benadrukt Parsons dat creativiteit en consistente oefening de belangrijkste instrumenten zijn. Hij spoort anderen aan om te experimenteren met toegankelijke software zoals Blender en gewoontes op te bouwen rond het maken van kunst omwille van de kunst. “Als er iets uit te halen valt, denk ik dat het brein het belangrijkste is dat je nodig hebt om een manier te vinden om te creëren,” zei hij. “Ik zou vooral optimisme daaromheen aanmoedigen.”