Julia López maakt debuut in Solheim Cup: onvergetelijke herinneringen van Spaanse speelsters

Spanning, gelach en legendes kleuren het pad van de Spaanse speelsters in het tweejaarlijkse Europa-VS-toernooi.

De Solheim Cup is meer dan alleen een golftornooi. Het is een ervaring die diepe indruk maakt op de speelsters die eraan meedoen. Zeven Spaanse speelsters hebben deelgenomen aan de tweejaarlijkse strijd tussen Europa en de Verenigde Staten, die dit vrijdag begint op de Bernardus Golf in Nederland. Terwijl Julia López zich voorbereidt op haar eerste partij, halen de veteranen herinneringen op aan spanning, grappen en momenten die verder gaan dan de eindstand.

De debutant vraagt zich altijd af wat hij daar doet

Alle Spaanse speelsters herkenden dezelfde sensatie bij aankomst op de eerste tee. Raquel Carriedo, pionier in 2000 in Schotland, Paula Martí in 2002, Ana Belén Sánchez in 2003, Azahara Muñoz in 2011, Tania Elósegui in 2009, Carlota Ciganda en Beatriz Recari in Colorado, en nu López in Nederland, dachten allemaal hetzelfde: “Wat doe ik hier?”.

Carriedo baande het pad zonder al een professioneel toernooi te hebben gewonnen. Ze voelde zich minderwaardig in een kleedkamer vol sterren tot Laura Davies als peetmoeder optrad. Haar eerste Solheim Cup, met regen en onderbrekingen, was uitputtend maar transformatief. “De Solheim Cup van 2000 heeft mijn leven veranderd”, herinnert ze zich.

Davies en de spanning die Europeanen verbindt

Paula Martí beleefde twee jaar later een vergelijkbaar moment. Davies, nerveus, gaf haar de eerste slag van de Solheim Cup 2002. De Catalaanse lacht er nu om: ze verwachtte de legende te begeleiden, niet het duel te openen. Davies grapte later over haar drive en zei: “Je hebt me alle aandacht afgenomen”. Die editie betekende een keerpunt in haar carrière.

Ouders op het randje van een hartaanval en advies van Olazábal

Ana Belén Sánchez beleefde de eerste Solheim Cup buiten de Britse eilanden in Zweden 2003. Haar ouders reisden voor het eerst mee en konden de spanning nauwelijks aan. Tania Elósegui kreeg in 2009 een bericht van José María Olazábal voor haar eerste slag: geniet van elk moment en laat je niet intimideren. Het advies hielp in een team met legendes als Davies en Catriona Matthew.

Liedjes in de bus en grappen op persconferenties

Azahara Muñoz benadrukt de sfeer in de kleedkamer. In 2011 werd ze gekoppeld aan de meest ervaren speelster. De herinneringen gaan verder dan het veld: terug in het hotel zongen ze versies van liedjes met namen van de Amerikaanse speelsters. Op persconferenties kozen ze een zanger en verwerkten ze songteksten in hun antwoorden. Die lachpartijen verklaren de kracht van het Europese team.

Muñoz herinnert zich het beslissende halve punt in Killeen Castle, het tot zwijgen brengen van het publiek in Colorado en de comeback in Gleneagles. Spelen met Carlota Ciganda en winnen op de 18e hole was bijzonder. Beatriz Recari beschrijft de druk van het vertegenwoordigen van een heel continent als “een behoorlijk sterke parkinson-test” voor de eerste tee.

Carlota Ciganda, acht opeenvolgende Solheim Cups en steun voor de debutante

Carlota Ciganda speelt haar achtste Solheim Cup op rij op 36-jarige leeftijd. Ze waardeert de teamsfeer en het spelen voor iets groters dan jezelf. Ze heeft de ijzeren slag op de 17e tegen Nelly Korda in Finca Cortesín nog helder voor ogen. Nu wil ze dat de wereld het talent van Julia López ziet. Raquel Carriedo adviseert de jongere om ervan te genieten: ze komt er sterker uit.

De Solheim Cup beleef je in de bus terwijl je zingt, in de omhelzingen van de captain en in de vertrouwelijke gesprekken met de legendes. Twintig jaar later praten de veteranen er nog steeds met dezelfde enthousiasme over als op de eerste dag. Die momenten maken de competitie veel groter dan de resultaten.

Tags bij dit artikel