- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De vijf uur durende documentaire volgt onafhankelijke journalisten die na de Russische invasie van Oekraïne in 2022 verspreid zijn over Europa en daarbuiten, terwijl ze persoonlijke omwentelingen en politieke druk ondergaan.

Julia Loktev levert een krachtig vervolg met “My Undesirable Friends: Part II – Exile”, een vijf uur durende voortzetting van haar intieme portret van onafhankelijke Russische journalisten die gedwongen waren hun land te ontvluchten.

Vervolg begint na invasie van 2022 en volgt wereldwijde diaspora

De nieuwe film opent met een beknopte samenvatting van het eerste deel, dat eindigde met de grootschalige invasie van Oekraïne in februari 2022. Journalisten van onder meer TV Rain verlieten Moskou plotseling met niet meer dan handbagage, nadat ze als buitenlandse agenten waren bestempeld vanwege hun verslaggeving over oorlogsmisdaden.

Over vijf hoofdstukken en 355 minuten volgt de documentaire deze journalisten terwijl ze tijdelijk neerstrijken in steden als Warschau, Istanboel, Praag en Tel Aviv. Sommigen bereiken later de Verenigde Staten of keren terug naar Kyiv, terwijl ze blijven berichten onder wisselende politieke druk.

Persoonlijke verhalen tonen eenzaamheid, humor en professionele vastberadenheid

Kijkers maken kennis met zowel terugkerende personages als nieuwe gezichten. De jonge journaliste Ksenia Mironova bouwt haar carrière verder uit terwijl haar verloofde gevangen blijft. Co-regisseur Anna Nemzer verhuist herhaaldelijk met haar tienerdochter. TV Rain-presentatrice Valeria Ratnikova navigeert juridische dreigingen samen met haar collega’s.

De film beslaat meerdere jaren en belangrijke gebeurtenissen, waaronder de moord op oppositieleider Alexei Navalny. Journalisten berichten over vergiftigingen, massagraven en de oorlog zelf, soms op afstand via anonieme bronnen wanneer reizen onmogelijk wordt.

Solo-filmmaken zorgt voor intieme toegang en vrouwelijk perspectief

Loktev filmde het project grotendeels alleen met haar smartphone en bouwde zo diep vertrouwen op dat de hoofdpersonen hun reserves laten varen. Het resultaat is een converserende stijl die soepel schakelt tussen momenten van zwarte humor en stille eenzaamheid.

Veel scènes belichten de vrouwen in het middelpunt van het verhaal, of ze nu praktische beslissingen bespreken over kleding bij weer een vertrek of gewoon ontspannen voor de camera aanwezig zijn. Deze persoonlijke benadering groeit uit tot een bredere beschouwing van journalistiek, ethiek en ontheemding.

Film fungeert als waarschuwing en verslag van politieke journalistiek onder druk

De journalisten benadrukken dat de burgers wier verhalen zij vertellen veel grotere gevaren lopen. Loktevs eigen zwervende werkwijze weerspiegelt hun onzekerheid en benadrukt de persoonlijke prijs van het getuigen in onstabiele tijden.