Regisseurs Judd Apatow en Michael Bonfiglio wilden komedielegende Mel Brooks portretteren voor een nieuw HBO-project, maar ontdekten al snel dat veel van zijn beroemde verhalen in de loop der jaren waren aangedikt.
De resulterende film duurt drieënhalf uur en is verdeeld over twee delen. Hierin wordt onderzocht hoe Brooks zijn jeugdige ontberingen, militaire dienst tijdens de Tweede Wereldoorlog en scherpe observaties over macht omzette in klassiekers als The Producers en Blazing Saddles.
Apatow merkt op dat Brooks zelf al vroeg in het productieproces toegaf dat hij anekdotes die hij in talkshows en sketches vertelde vaak overdreef. Die bekentenis dwong de filmmakers om alles wat de komiek tijdens ongeveer tien uur interviews deelde opnieuw te overwegen.
Apatow legt uit dat het team niet elk detail kon verifiëren, maar gelooft dat Brooks eerlijk bleef over de bredere lijn van zijn leven. Naarmate het filmen vorderde, werd Brooks meer op zijn gemak en deelde hij onverwachte details die de regisseurs niet van plan waren na te trekken.
Bonfiglio beschrijft het doel als het introduceren van Brooks bij het publiek en vervolgens dieper graven om te begrijpen wat zijn creatieve keuzes stuurt. De documentaire belicht het maatschappelijke commentaar in films als Silent Movie en Young Frankenstein, zonder dat de boodschap de humor overschaduwt.
Apatow stelt dat Brooks elke suggestie van hoogdravende bedoelingen afwijst en volhoudt dat hij simpelweg voor zo veel mogelijk lachsalvo's ging. Die aanpak zorgde ervoor dat scherpe satire over Hitler, racisme en bedrijfscultuur een breed publiek bereikte en toch geworteld bleef in toegankelijke komedie.
De film biedt een liefdevolle blik op Brooks' veertigjarige huwelijk met actrice Anne Bancroft, die in 2005 overleed. Ook wordt zijn invloed op latere kunstenaars getoond, waaronder schrijvers van The Simpsons, artiesten als Bill Murray en Ben Stiller, en talloze films gebaseerd op personages uit Saturday Night Live.
Apatow reflecteert dat hij Brooks' gewoonte deelt om het leven door een komische lens te bekijken en werk te maken dat vreugde, satire en zelfonderzoek combineert. Hij wijst op de voortdurende uitdaging om een stabiel gezinsleven te behouden te midden van de druk van Hollywood.
I lead a similar life to Mel in some respects as a person who’s looking at life through a comedic lens and trying to make work that brings joy to people but also has satire and self-exploration and politics involved.