Joseph Kahn's Ick blaast The Blob nieuw leven in als optimistische sci-fi thriller uit de vroege jaren 2000

De hyperactieve regisseur levert bloederige actie, hartelijke momenten en een doorlopende Y2K-rock-soundtrack in een verhaal over maatschappelijke ontkenning

Joseph Kahn brengt zijn kenmerkende energieke stijl naar Ick, een kleurrijke sci-fi thriller die een lichtere, optimistischere kijk biedt op de angsten uit de pandemieperiode dan de somberdere films in het genre. De voormalige videoclipregisseur maakt een periodefilm uit de vroege jaren 2000 die fungeert als een losse remake van The Blob, compleet met slijmerige tentakels en ontkenning in de gemeenschap.

Ick volgt een held op de middelbare school die een over het hoofd geziene dreiging onder ogen ziet

Het verhaal begint met een razendsnel tempo dat doet denken aan actieblockbusters en draait om Hank, gespeeld door Brandon Routh. Als sterquarterback loopt Hank een carrièrebeëindigende blessure op die verband houdt met de mysterieuze ick, een vreemde substantie die griezelige tentakels laat groeien in zijn kleine stad. De bewoners negeren de groeiende dreiging grotendeels totdat die jaren later dramatisch escaleert.

Enkele jaren later werkt Hank als leraar natuurkunde, terwijl zijn ex-vriendin, gespeeld door Mena Suvari, verder is gegaan met haar leven. De ick begint tekenen van intelligentie te vertonen en bedreigt uiteindelijk het hele land, waardoor Hank gedwongen wordt een reddingsmissie te ondernemen waarbij ook de dochter van zijn ex betrokken is.

Nostalgische soundtrack uit de jaren 2000 voedt hartelijke scènes

Wat Ick onderscheidt is de constante stroom alternatieve rockhits uit die tijd, waaronder nummers van de All-American Rejects, Blink-182, Hoobastank en Creed. Een oude iPod vol met nummers uit die periode wordt een belangrijk plotmiddel, en een ballad van Creed zorgt op een onverwacht emotioneel moment voor een boost tijdens een cruciaal moment van twijfel.

De muziek verschuift van ironisch naar oprecht ontroerend en benadrukt thema's als liefde, gemeenschap en het eindelijk onder ogen zien van genegeerde gevaren. De film laat zien hoe mensen dreigende crises negeren totdat die hun dagelijks leven of comfort direct raken.

Kahn maakt zijn meest toegankelijke film tot nu toe

Joseph Kahn heeft een cultvolging opgebouwd met eerdere werken als Detention en Torque, die bekendstaan om hun wilde, metatekstuele energie. Ick is zijn meest mainstream-vriendelijke project, met goofy humor, gore sequenties en oprechte personagemomenten naast de soundtrack.

Het resultaat voelt als een verborgen parel die met een bredere release succes had kunnen hebben. De satire op ontkenning tijdens crises resoneert nog steeds sterk, jaren na de pandemie, terwijl de aftiteling en nog een nummer van Creed het publiek met een onverwachte glimlach achterlaten.

Ick is nu te streamen op Prime Video.

Tags bij dit artikel