De Spaanse zeiler Jordi Xammar heeft geschiedenis geschreven in de zeilsport door brons te veroveren op het wereldkampioenschap in de 470-klasse samen met Marta Cardona. De wedstrijd vond onlangs plaats in Enoshima (Japan), dezelfde locatie waar hij vijf jaar geleden zijn olympische bronzen medaille won. Met dit resultaat komt Xammar op acht opeenvolgende WK-podiumplaatsen, een prestatie die hij deelt met de Australiër Mathew Belcher.
Het WK-pallet van Xammar omvat twee gouden, drie zilveren en drie bronzen medailles. Dit achtste opeenvolgende podium plaatst hem op gelijke hoogte met de Australiër Belcher, die dezelfde prestatie leverde tussen 2010 en 2017. De in 1993 geboren barcelonaan zegt dat hij zich niet bewust was van de omvang van dit succes totdat de coach van het Engelse team hem erop wees, dezelfde coach die hem voorbereidde op de Spelen van Tokio.
Ik was me er echt niet van bewust. Ik had er geen idee van en had het ook niet in mijn hoofd. Toevallig vertelde de coach van het Engelse team het me toen we hen feliciteerden.
Xammar schrijft zijn lange carrière op het hoogste niveau toe aan de intensiteit en het harde werken in moeilijke wedstrijden. Hij heeft in deze jaren met drie verschillende bemanningsleden gevaren: Nico Rodríguez, Nora Brugman en nu Marta Cardona. Zijn concurrenten benadrukken dat het Spaanse team elke meter en elk punt vecht, ook als het achterligt. De sleutel is volgens hem om schade te beperken op slechte dagen en een matig resultaat om te zetten in iets beters.
Achter elke medaille schuilt een enorme persoonlijke inspanning. Xammar, vader van twee kinderen, is gemiddeld minstens twintig dagen per maand van huis, wat neerkomt op bijna 250 dagen per jaar. Naast het racen moet het team materiaal voorbereiden, boten laden en in perfecte staat houden. De zeiler erkent dat zeilen veel zwaardere offers vraagt dan veel andere sporten.
De terugkeer naar Enoshima bracht bij Xammar intense herinneringen aan de Olympische Spelen van Tokio 2021 naar boven. Dat was zijn eerste echte kans op een medaille en zorgde voor sterke emoties. Het brons van dit jaar, hoewel positief, lag onder het getoonde niveau en komt op een cruciaal moment: twee jaar voor de Spelen van Los Angeles 2028. Het team heeft al de verbeterpunten geïdentificeerd, met name de snelheid van de boot.
Ik heb geen splinter, ik heb een zwaard in mijn borst. Maar dit is sport. Ik had liever olympisch goud, ook al wordt die zwaardsteek uiteindelijk een innerlijk vuur, goed of slecht, dat me drijft in deze cyclus.
Het team heeft al tien dagen doorgebracht op het wedstrijdterrein in Los Angeles. De omstandigheden daar beloven heel anders te zijn dan in Parijs: harde wind, golven en zon. Xammar benadrukt dat de rechterkant van het parcours sterk bevoordeeld zal zijn door de wind, wat de strategieën bemoeilijkt. Voor 2028 ligt de focus op het verbeteren van de snelheid in samenwerking met North Sails en op het verfijnen van de samenwerking met Marta Cardona, met wie hij pas twee jaar samen vaart.
In 2026 heeft het Spaanse duo al podiumplaatsen behaald in de vier wedstrijden die het heeft gevaren. Xammar toont zich tevreden maar ambitieus: het doel blijft olympisch goud, al waardeert hij nu elke medaille na de fout om in Parijs alleen op de eerste plaats te fixeren.