Jonathan Tropper ontving zijn eerste grote Emmy-nominatie voor seizoen twee van de Apple TV+-serie Your Friends & Neighbors. De erkenning kwam als een verrassing. De opnames voor seizoen drie waren al verhuisd naar locaties in Europa en de dag van de nominaties ging gewoon ongemerkt voorbij bij het team.
Het stond gewoon niet op onze radar.
Seizoen één scoorde goed bij kijkers en critici, maar kreeg geen Emmy-aandacht. Tropper vergelijkt de situatie met een ouder met meerdere kinderen en benadrukt dat hij alle seizoenen evenveel waardeert. Hij merkt op dat vervolgseizoenen vaak lonender zijn, omdat het zware werk van het opzetten van de wereld al gedaan is. De schrijvers kunnen zich dan richten op het verdiepen van bestaande personages en het verkennen van nieuwe lagen in hun verhalen.
Tropper geeft toe dat hij zelden awards meeneemt in zijn creatieve proces. Als schrijver die mikt op een breed publiek begrijpt hij dat dergelijk materiaal niet altijd past bij traditionele awardscriteria. De serie bevindt zich ook in een lastig middengebied: elke aflevering duurt een uur, waardoor hij in de dramacategorie valt, maar de tonen mengen zich op een manier die zich niet makkelijk laat classificeren.
Kijkers vroegen zich af waarom Jon Hamm's personage Coop huizen binnengaat zonder vermomming. Tropper wijst op zowel praktische als verhalende redenen. De productie wilde dat het publiek Hamm's gezicht duidelijk kon zien. Binnen de wereld van de serie vertrouwt de rijke buurt op eigen beveiligingspatrouilles in plaats van individuele alarmsystemen, waardoor er vrijwel geen criminaliteit is.
Coop schakelt bovendien camerasystemen uit met een wifi-jammer. De narratieve logica is dat een man in een casual trainingspak door de buurt loopt zonder direct argwaan te wekken. Een masker daarentegen zou verdachte bedoelingen verraden en de low-profile aanpak van het personage ondermijnen.
Tropper uitte zijn oprechte verbazing dat Jon Hamm na twee seizoenen nog geen Emmy-nominatie heeft gekregen. Hij beschrijft het werk als een zorgvuldige deconstructie van een alfaman-persoonlijkheid, opgebouwd via subtiele uitingen van kwetsbaarheid, falen en een gebrek aan ijdelheid. De prestatie toont de geleidelijke ontmanteling van een ooit zelfverzekerde figuur op een manier die Tropper bredere erkenning waard vindt.
Het interview verscheen oorspronkelijk in een standalone augustusnummer van The Hollywood Reporter Magazine.