- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

Het door de regisseur zelf geschreven debuut uit 1986 combineert antropologie, stedelijk verval en bovennatuurlijke dreiging op een manier die aansluit bij moderne genretrends

Horror heeft lang gediend als een toegankelijke ingang voor ambitieuze filmmakers die hun vaardigheden willen tonen en gedurfde ideeën willen testen. John McTiernan volgde dit pad met zijn eerste speelfilm, de film Nomads uit 1986, die zich onderscheidt van de actiefilmblockbusters die later zijn carrière definieerden.

McTiernan schreef en regisseerde zijn eigen kenmerkende debuut

Anders dan veel regisseurs die horror snel achter zich laten na hun doorbraak, maakte McTiernan van Nomads zijn enige solo-schrijfkrediet. Het verhaal draait om een Franse antropoloog, gespeeld door Pierce Brosnan, die verhuist naar Los Angeles en gefascineerd raakt door een groep nomadische straathooligans. Deze figuren blijken kwaadaardige geesten te zijn in plaats van gewone buitenstaanders.

McTiernan putte uit zijn Juilliard-opleiding om antropologische observatie te combineren met genreconventies. Het resultaat voelt als een vroege verkenning van culturele ontwrichting die onheilspellend wordt, waarbij het alledaagse stadsleven overgaat in het onwerkelijke.

Wortels van liminale horror in Skid Row-setting

De film is ter plaatse opgenomen in Skid Row in Los Angeles en behandelt de bovennatuurlijke dreiging meer als ongrijpbare mythologische wezens dan als traditionele geesten. Cameraman Stephen Ramsey schept een griezelige sfeer die het gevoel van een verschuivende realiteit benadrukt. De bijrollen zijn voor New Wave-muzikant Adam Ant en actrice Mary Woronov, terwijl de soundtrack bijdragen bevat van Bill Conti en elektrische gitaarwerk van Ted Nugent.

Deze aanpak sluit nauw aan bij de huidige belangstelling voor liminale horror, waarbij vertrouwde ruimtes en routines poorten worden naar het vreemde. De aanvankelijk slechte ontvangst en McTiernans latere succes in actiefilms hielden de film jarenlang in de obscuriteit, maar bredere beschikbaarheid heeft geleid tot hernieuwde waardering.

Van Nomads naar Predator en verder

McTiernans tweede film, de hit Predator uit 1987, bevatte ook horrortinten en hielp zijn reputatie voor genre-overstijgende actie opbouwen. Daarna volgden klassiekers als Die Hard en Last Action Hero. Toch blijft Nomads een uniek venster op zijn vroege creatieve impulsen en bewijst het dat hij van meet af aan risico's durfde te nemen.