Johann Zarco onthult in biografie 'La victoria y el perdón' het pact dat hem tot coureur maakte en de vergeving aan zijn mentor

Het boek van Michel Turco beschrijft het parcours van de Fransman, zijn breuk met Laurent Fellon en zijn plannen na de blessure van 2026.

Veel sportbiografieën beperken zich tot het ophemelen van prestaties, maar andere kiezen ervoor de volledige realiteit te tonen, met licht en schaduw. Die eerlijkere benadering volgt Johann Zarco in zijn nieuwe boek 'La victoria y el perdón', geschreven door journalist Michel Turco, die de coureur sinds 2007 kent. Het boek verschijnt vandaag en gaat verder dan een simpel overzicht van de carrière van de 36-jarige Fransman.

De cover kondigt een ongefilterd verhaal aan

De omslag van het boek geeft al de directe toon van de inhoud aan. Daarin beschrijft Zarco hoe hij op zijn zeventiende een pact sloot met zijn toenmalige mentor om een krijger op de circuits te worden en afstand deed van familie, vrienden en persoonlijke relaties. De tekst vermeldt de latere breuk met die man die hem vormde en de vergeving die hij hem schonk kort voor diens dood.

Ik ben gevormd met dingen die me vanbinnen opvraten… Ik was zeventien, hing aan elk woord van Laurent Fellon, wilde leven en ademen voor motoren… Dus sloot ik een pact met de duivel en accepteerde alles: afstand nemen van mijn familie en vrienden, nooit verliefd worden, sommigen wantrouwen en anderen vertrouwen. Ik moest een krijger worden. Ik gehoorzaamde tot de overwinning, altijd loyaal, en negeerde de paranoia van de man die me maakte tot de coureur die ik vandaag ben. Tot ik ook begreep dat ik die cyclus moest doorbreken en de vrijheid moest herwinnen die me was ontnomen. De breuk met Laurent was even gewelddadig als onze relatie stormachtig was geweest. Heropbouwen was niet gemakkelijk. Toch koester ik, nu het einde van mijn carrière nadert, geen wrok. Ik weet niet of Laurent de vergeving nodig had die ik hem enkele weken voor zijn dood schonk, maar ik geloof dat ik de vrede heb verdiend waarnaar ik als vrij man streef.

— Johann Zarco, Omslag van 'La victoria y el perdón'

Het nawoord wil nieuwe generaties inspireren

In het nawoord legt de coureur uit Cannes het doel van het boek uit: een erfenis nalaten die anderen motiveert. Hij benadrukt dat zijn verhaal bewijst dat alles mogelijk is als je intens gelooft en volhoudt, zelfs als je uit een familie komt die niets met motorrennen te maken heeft. Zarco onderstreept dat het pad niet gemakkelijk was, maar dat die moeilijkheden nodig waren om succes te bereiken.

De blessure in Barcelona en de lessen van 2025

De Fransman gaat ook in op het zware knieongeluk dat hij in 2026 in Barcelona opliep en waardoor hij wekenlang niet kon racen. Hij erkent dat zijn frustratie na de zege in Le Mans in 2025 hem in de tweede helft van dat kampioenschap punten kostte. Na de val zag hij positieve kanten in de gedwongen rust, die hem de kans gaf om na te denken en zich beter voor te bereiden op zijn terugkeer.

De toekomst: meer MotoGP en mogelijk endurance

Voor de komende jaren geeft Zarco aan dat 2027 niet per se zijn laatste seizoen in het wereldkampioenschap hoeft te zijn. Met nieuwe reglementen, motoren en banden kan het plaatje veranderen. Hij wijst een overstap naar Superbike af vanwege de intensiteit en de kalender, maar toont interesse in endurance-races, waar hij al een positieve ervaring opdeed in Suzuka. Intussen verzekert hij dat hij te veel van de motorsport houdt om zich ervan los te maken.

Tags bij dit artikel