Joel Kinnaman over het tot leven brengen van John Nixon en nieuwe inzichten in Saddam Hoessein

De acteur bespreekt zijn voorbereiding, intense scènes met Waleed Zuaiter en de productie-uitdagingen bij het filmen van de TNT-serie in Caïro

Na acht afleveringen van de TNT-serie High Value Target: The Hunt for Saddam rondde Joel Kinnaman zijn vertolking van de echte CIA-officier John Nixon af met een terugkeer naar Washington voor een briefing met president George W. Bush. Terug in Irak wachtte de gevangengenomen Saddam Hussein zijn executie. Het verhaal volgde Nixons rol in de jacht en de uitgebreide gesprekken die volgden, waarin de regionale geschiedenis werd verkend en een close-up van de voormalige Iraakse leider werd geboden.

Kinnaman verbindt zich met de echte John Nixon via persoonlijke details

Kinnaman benaderde de rol eerst door de scripts te behandelen als elke andere personageboog, waarbij hij Nixons verschuiving van naïviteit naar dieper begrip noteerde. Daarna voegde hij details uit het echte leven toe die hij had verzameld tijdens de tijd die hij met de echte Nixon doorbracht. De acteur benadrukte hoe gesprekken over Nixons huwelijk en toewijding aan zijn vrouw de kernwaarden van de man onthulden en Kinnaman hielpen echte genegenheid te ontwikkelen voor de persoon die hij speelde.

Vroege opnames van Saddam-scènes maakten focus op woestijnsequenties mogelijk

Kinnaman sprak regelmatig met Nixon over de ondervragingscènes. Hij verwachtte dat het Saddam-materiaal het schema zou domineren, maar de belangrijkste gesprekken waren al in de eerste negen dagen afgerond. De resterende productietijd ging naar veeleisender locatiewerk, waaronder woestijnritten, zandstormen, kamelen en helikoptersequenties.

Ik dacht dat ik al veel wist over Saddam toen ik eraan begon, en het is behoorlijk magisch om te spelen met Waleed, die zo’n geweldige prestatie levert, maar er ook zo veel op Saddam lijkt. In die kamer was het soms, als het tegenlicht was en vanuit bepaalde hoeken, dat ik dacht: ‘Fuck, dat is Saddam.’

— Joel Kinnaman, Interview met Collider

Productie in Caïro testte de cast en crew dagelijks

Kinnaman beschreef de opnames in Caïro als een van zijn zwaarste. Alledaagse obstakels waren onder meer ontbrekende generatoren die het werk uren stillegden en de constante aanwezigheid van afval door de hele stad. De productie werkte met een bescheiden budget terwijl ambitieuze sequenties werden geprobeerd, wat extra druk legde op een al veeleisende omgeving.

De serie biedt een zeldzame blik op Saddams perspectief

Uitgebreid lezen en gesprekken met experts veranderden Kinnamans kijk op het Irak-conflict. Hij merkte op dat Saddam weliswaar gruwelijke daden beging, maar dat de serie laat zien hoe het Amerikaanse buitenlandbeleid inconsistent leek voor de Iraakse leider. Saddams opluchting na 9/11 kwam voort uit het geloof dat gedeelde vijanden de VS en Irak dichter bij elkaar konden brengen, en zijn ontwijkende houding tegenover inspecteurs weerspiegelde de angst voor een Iraanse invasie zodra de Amerikaanse aandacht elders lag.

Kinnaman hoopt dat kijkers narratieven achter toekomstige conflicten in twijfel trekken

In de finale briefde Nixon president Bush, die eenvoudige ja-of-nee-antwoorden zocht in plaats van nuance. Kinnaman wil dat het publiek de aanhoudende mechanismen in de regering herkent die oorlogen naar keuze stimuleren. Hij wees op speciale belangen, bevriende regeringen en het militair-industriële complex als krachten die publieke narratieven vormen, vaak met weinig voordeel voor gewone burgers.

Tags bij dit artikel