Jocelyn Bioh's School Girls brengt Ghana van de jaren 80 tot leven met humor en hart

Whitney White regisseert een scherpe 75-minutenportret van zwarte meisjesjaren, colorisme en zusterschap op een elitaire kostschool

Jocelyn Bioh's School Girls; or, the African Mean Girls Play vangt de unieke wereld van late meisjesjaren met zowel lach als pijn. Geplaatst in het midden van de jaren 80 in Ghana, volgt de productie onder regie van Whitney White een hechte groep leerlingen op een elitaire kostschool terwijl ze vriendschappen, ambities en de nawerking van kolonialisme en colorisme navigeren.

Leven op Aburi Girls Boarding School in 1986

Het verhaal speelt zich af op de Aburi Girls Boarding School in de Aburi Mountains. Bobby Browns hit "Every Little Step" klinkt uit een boombox terwijl het publiek kennismaakt met de kern van de groep. De goedhartige Ama droomt ervan om school af te maken en met haar vriend te trouwen. Nichtjes Mercy en Gifty jagen op de nieuwste Nikes. Nieuwkomer Nana richt zich op de universiteit, maar krijgt te maken met pesten vanwege haar postuur. In het middelpunt staat Paulina, de zelfbenoemde leider die pronkt met Amerikaanse familie en een onzichtbare vriend die football speelt.

Schoonheidswedstrijd wekt rivaliteit onder vriendinnen

Met aanmoediging van directrice Francis richt Paulina zich op de Miss Ghana 1986-verkiezing en een kans op Miss Universe. Ze laat de meeste anderen meedoen. De komst van Ericka, een nieuwe leerling uit Amerika met een accent uit het Midden-Westen, stijlvolle kleren en een lichtere huidskleur, verandert de groepsdynamiek snel. Paulina voelt haar positie bedreigd en begint een campagne om de nieuwkomer te ondermijnen vóór het bezoek van pageant-recruiter Eloise Amponsah.

Uniformen, glitter en verborgen worstelingen

Het dagelijks leven in de bescheiden kantine mengt lichte momenten over White Castle-etiquette en New Edition-fandom met diepere onthullingen. Paulina verbergt zich achter bleekcrèmes en verzonnen verhalen. Nana probeert zichzelf kleiner te maken. Gifty houdt haar dyslexie geheim, behalve voor Mercy. Ericka draagt haar eigen onbekende last die Paulina wil uitbuiten. Kostuumwisselingen voor de audities voor de wedstrijd transformeren de meisjes in glinsterende figuren van het tijdperk en benadrukken hun stap naar volwassenheid.

Sterk ensemble draagt actuele thema's

De hele cast levert gelaagde prestaties onder leiding van White. Denée Benton steekt eruit als Paulina en onthult lagen van onzekerheid onder de wreedheid. De bijrollen brengen warmte, humor en kwetsbaarheid die de zusterschap levensecht maken. Verwijzingen naar muziekiconen als Whitney Houston en Janet Jackson voegen periode-sfeer toe en onderstrepen de focus van het stuk op de zwarte vrouwelijke ervaring over generaties heen.

In 75 minuten balanceert de productie scherpe comedy met een eerlijke blik op eigenwaarde, erbij horen en de prijs van het najagen van goedkeuring in een wereld die snel oordeelt. Het vormt een levendige reflectie op wat het betekent om jong, zwart en vrouw te zijn terwijl je banden smeedt die zowel steunen als kwetsen.

Tags bij dit artikel