Jocelyn Bioh brengt scherpe Broadway-blik op Mean Girls in Ghana

School Girls; Or, The African Mean Girls Play onderzoekt colorisme, pesten en ambitie op een internaat in 1986.

Jocelyn Bioh werpt een frisse en compromisloze blik op de bekende machtsstrijd op de middelbare school in haar toneelstuk School Girls; Or, The African Mean Girls Play. Het verhaal speelt zich af in de kantine van een internaat in Ghana in 1986, waar sociale hiërarchieën zich snel vormen en diep ingrijpen in het leven van de leerlingen.

Regisseur Whitney White leidt sterk ensemble door vertrouwd maar fris terrein

Regisseur Whitney White stuurt de productie van Manhattan Theatre Club met precisie aan in het Samuel J. Friedman Theatre. Bioh put uit klassieke tienerdrama-troepen en voegt lagen toe die gevormd worden door ras, colorisme en economische druk in postkoloniaal Ghana. Het resultaat voelt zowel herkenbaar als duidelijk nieuw.

De centrale figuur is Paulina, gespeeld door Denée Benton. Ze domineert de groep met scherpe blikken, designkleding die door een tante uit New York wordt gestuurd en een felle drang om de Miss Ghana-verkiezing te winnen. Onder de oppervlakte worstelt Paulina met onzekerheid over haar donkere huid en gebruikt ze gevaarlijke bleekcrèmes die haar in het ziekenhuis doen belanden.

Nieuwe leerling Ericka verstoort de groep en legt diepere vooroordelen bloot

Alles verandert wanneer Ericka arriveert, vertolkt door Jasmine Amy Rogers. De nieuwkomer heeft in Amerika gewoond, draagt echte Calvin Klein-stukken en spreekt met een natuurlijke zelfverzekerdheid. Haar lichtere huid trekt meteen aandacht en bewondering van de andere meisjes, die het zien als een voordeel dat Paulina mist.

De leerlingen oefenen voor de Miss Ghana-audities door Whitney Houston’s “The Greatest Love of All” te zingen. Hun optredens vermengen komische misstappen met echte kwetsbaarheid. Ericka’s sterke stem springt eruit en bedreigt Paulina’s verwachte overwinning.

Pageant-recruiter en directrice tonen langetermijneffecten van mean girl-dynamiek

De pageant-recruiter Eloise, gespeeld door Patina Miller, en de directrice voegen een extra laag toe. Beide vrouwen zaten decennia eerder op dezelfde school en dragen nog steeds de littekens van hun jeugdige competitie. Hun korte gesprekken tonen hoe adolescentenwreedheid kan doorwerken in de volwassenheid.

Bioh neemt de troepen en dramatische conventies van high school-claustrofobie... en vindt een nieuw pad door het veel bewandelde terrein.

— Original review context, Deadline.com review of the Broadway production

Ontwerpteam vangt jaren tachtig Ghana en Amerikaanse aspiraties

Kostuumontwerper Qween Jean kleedt de cast in schooluniformen die overgaan in opvallende jaren tachtig pageant-looks. Het decor van Teresa L. Williams toont een schoolkantine met grote ramen die snelle blikken op privé-momenten mogelijk maken. Het ontwerp ondersteunt de focus van het verhaal op zowel publieke performance als verborgen pijn.

De productie duurt 85 minuten zonder pauze. Bijrollen waaronder Erin Morton, Lucia Aremu, Nia Otchere-Sarfo en Jordan Rice geven de groep duidelijke individuele stemmen. Elke actrice balanceert humor, pijn en de drang om te overleven in een systeem dat tegen velen van hen is opgestapeld.

Bioh laat zien dat de rivaliteit van de meisjes voortkomt uit grotere krachten: voorkeuren voor huidskleur, armoede en de aantrekkingskracht van Amerikaanse kansen. Het stuk eindigt met harde waarheden over overleven en medeplichtigheid in plaats van een gemakkelijke oplossing.

Tags bij dit artikel