Jim Parsons geeft toe dat hij ongelukkig was in 'The Big Bang Theory': 'Ik zou het niet opnieuw doen, ook niet voor al het geld van de wereld'

De 53-jarige acteur beschrijft zijn periode als Sheldon Cooper als stressvol en gekenmerkt door obsessief-compulsief gedrag in een recent interview.

De recente uitspraken van Jim Parsons hebben voor controverse gezorgd. De 53-jarige acteur sprak over zijn ervaring met het spelen van Sheldon Cooper in de serie The Big Bang Theory tijdens een interview in het programma 'All Out with Jon Dean'.

Hoewel die rol het hoogtepunt van zijn carrière betekende, blikt Parsons met afkeer terug op die periode en benadrukt hij dat hij niet gelukkig was ondanks de erkenning en het succes.

De acteur erkent stress en onbehagen in zijn periode van grootste succes

In het gesprek legde Jim Parsons uit dat hij bij terugblik merkte dat hij zich zelfs in de beste momenten van zijn leven ongelukkig en gestrest voelde. Hij noemde dat hij te veel dingen tegelijk wilde doen en het succes alleen toeschreef aan overmatig werken en discipline.

De acteur bestempelde die periode zelfs als "ellendig" en stelde dat hij die onder geen beding zou herhalen.

Ik zou het niet opnieuw doen, ook niet voor al het geld van de wereld... het was stressvol en soms ellendig. Ik maakte mezelf ellendig.

— Jim Parsons, Interview in 'All Out with Jon Dean'

Obsessief gedrag en overdreven werkethiek

Parsons onthulde ook dat zijn intense toewijding obsessief-compulsieve trekken had. Hij hield een mentale lijst bij van taken die hij nodig achtte om zich op zijn gemak te voelen en goed te presteren, hoewel hij nu betwijfelt of die druk echt effectief was.

Het had obsessief-compulsieve trekken. Ja, ik was gedisciplineerd. Ja, ik had een goede werkethiek, maar een groot deel daarvan kwam doordat het obsessief-compulsieve trekken had.

— Jim Parsons, Interview in 'All Out with Jon Dean'

Een reflectie zonder klachten over het verleden

De acteur benadrukte dat hij niet klaagt over wat hij heeft meegemaakt, omdat die periode hem bracht waar hij nu is. Hij erkende dat zijn ietwat getormenteerde aard deel uitmaakte van het proces en dat het vreemd is dat het publiek hem overal herkent terwijl hij die mensen niet kent.

Deze woorden hebben het debat over de druk op acteurs in succesvolle producties en de persoonlijke impact van constant werk opnieuw aangewakkerd.

Tags bij dit artikel