Jennifer Peedom plaatst Tenzing Norgay centraal in Everest-verhaal voor Apple-film

Regisseur herschikt de top in 1953 als de eigen, hard bevochten prestatie van de Sherpa-bergbeklimmer in plaats van een bijrol.

De Apple Original-speelfilm Tenzing arriveert op het Filmfestival van Zürich met een duidelijk doel: de Sherpa-bergbeklimmer centraal te stellen in zijn eigen verhaal. Regisseur Jennifer Peedom bekijkt de expeditie van 1953 die als eerste de top van de Mount Everest bereikte opnieuw, en laat zien hoe Tenzing Norgay tientallen jaren ervaring en persoonlijke ambitie meebracht in plaats van alleen Edmund Hillary te assisteren.

Regisseur geeft een bergbeklimmend icoon zijn eigen rol terug

Peedom merkt op dat populaire verslagen de prestatie vaak reduceren tot een simpel verhaal waarin Hillary de top verovert met hulp van Sherpa’s. In werkelijkheid had Tenzing Norgay sinds de jaren dertig al meerdere pogingen op de Everest ondernomen en was hij in 1953 een van de meest ervaren klimmers van het team. De film behandelt hem als de protagonist wiens eigen droom de inspanning dreef.

Het doel was om die subjectiviteit terug te geven en hem de protagonist van zijn eigen leven te laten zijn, geen bijfiguur in het heldenverhaal van iemand anders. Belangrijk is dat dit niet ten koste hoeft te gaan van Hillary.

— Jennifer Peedom, regisseur, Interview over de film Tenzing

De cast bestaat uit Genden Phuntsok in de hoofdrol, Tom Hiddleston als Hillary, Thinley Lhamo, Caitríona Balfe en Willem Dafoe als expeditieleider kolonel John Hunt. Peedom koos Phuntsok vanwege zijn vermogen om diepe emotie en stille kracht over te brengen, terwijl hij put uit zijn eigen Tibetaanse achtergrond op grote hoogte.

Van decennia voorbereiding tot de top

Onderzoek voor het project toonde aan hoe hard Tenzing Norgay had moeten vechten om überhaupt mee te mogen op expedities. Zijn eerste pogingen dateren uit de jaren dertig als drager, en pas na jaren van volharding verwierf hij in 1953 erkenning als een van de grootste Everest-experts. De film belicht die eerdere worstelingen in plaats van zich alleen op de laatste beklimming te richten.

Spirituele dimensie en persoonlijke inzet

Peedom, die eerder documentaires over Sherpa-klimmers maakte, wilde met drama het innerlijke traject verkennen dat een documentaire niet kon bereiken. Tenzing Norgay benaderde de berg met boeddhistische eerbied en liet offers achter op de top. Het verhaal eindigt als hij afdaalt, voordat roem en rivaliserende nationale claims zijn identiteit compliceerden.