Jeff Olson, een gerespecteerd visual effects-producent en modelmaker met een 25-jarige carrière bij Industrial Light & Magic, overleed op 21 juni. Hij was 77.
Industrial Light & Magic bevestigde het nieuws op Instagram en merkte op dat Olsons carrière de grote verschuivingen in de industrie weerspiegelde, terwijl hij teams consequent leidde met humor en vriendelijkheid.
Olson trad in 1985 in dienst bij Industrial Light & Magic. Hij begon als modelmaker aan films als Willow, Howard the Duck, Ghostbusters II, Back to the Future Part III, Die Hard 2 en de baanbrekende Who Framed Roger Rabbit.
Later was hij model supervisor bij Backdraft, Star Trek: Generations en Congo. Zijn eerste credit als VFX-producent kwam op de film Star Trek: First Contact uit 1996.
Olson verdiende VFX-producentcredits op meer dan een dozijn ILM-projecten. Daaronder vielen Star Wars: Episode I – The Phantom Menace, waar hij ook een ongenoemde cameo had als toeschouwer bij een podrace, Dreamcatcher, Master and Commander: The Far Side of the World, Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events, Poseidon, Rush Hour 3 en de Star Trek-film uit 2009.
Verder werk omvatte VFX-producenttaken bij Signs en stage producer bij Pirates of the Caribbean: At World’s End.
Na zijn vertrek bij ILM in 2009 ging Olson aan de slag bij Polygon Entertainment als VFX-producent. Daar werkte hij mee aan Tidal Wave, Priest en diverse commercials. Zijn laatste grote filmcredit was als visual effects manager bij Transformers: Dark of the Moon in 2011.
Die blockbuster, net als The Phantom Menace daarvoor, haalde wereldwijd meer dan 1 miljard dollar aan de box office.
Zijn carrière omspande een ingrijpende verandering in de kunstvorm en de industrie, en ongeacht de technieken die bij een bepaalde productie werden gebruikt, was Jeff altijd toegewijd aan het team en leidde hij zijn crews met humor en vriendelijkheid.
Olson wordt overleefd door zijn vrouw Kathleen en hun twee kinderen.