De filmmaker Javier Ambrossi heeft dieper ingegaan op de uitdagingen voor culturele werken met een sociaal accent in het huidige landschap. Tijdens zijn deelname aan het audiovisuele programma 'La Script' deelde de maker zijn gedachten over de intense kritiek die auteurs krijgen wanneer ze ethische, politieke of menselijke thema's in hun projecten behandelen.
Ambrossi wees erop dat de vrijheid van meningsuiting vaak botst met hyperkritische dynamieken die een onhaalbare uitputting eisen. De regisseur beschreef deze dynamiek als een dialectische val die de eigenheid van verhalen smoort door absolute en volledige standpunten te eisen.
Volgens de filmmaker stimuleren digitale platforms het idee dat je een specifiek probleem niet kunt behandelen zonder alle andere aan te pakken. Hij gebruikte de nirvana-val om dit te illustreren: het lijkt alsof je nergens over kunt praten als je niet over alles praat.
Het lijkt alsof je nergens over kunt praten als je niet over alles praat. Dus als je over iets politiek praat, vragen ze al waarom je niet over Ceuta praat en waarom je niet over het huis van Ayuso praat.
Deze druk komt paradoxaal genoeg vaak uit het eigen progressieve milieu. Ambrossi merkte op dat mensen die linkse ideeën verdedigen soms harder straffen wie met nuances kritiek levert dan wie kiest voor totale stilte. 'We zijn nooit voldoende activistisch', stelde hij.
De maker betreurt dat asepticische of puur commerciële voorstellen aan elke vraagstelling ontsnappen, terwijl wie een geëngageerde visie probeert te brengen blootstaat aan constante kritiek omdat niet alle sociale strijd wordt omvat. Ambrossi verdedigde de onafhankelijkheid van auteurs om vrij te kiezen welke aspecten van de realiteit ze zichtbaar willen maken.
Voor de regisseur moet kunst de blik op de wereld verrijken vanuit eerlijkheid, zonder een alwetend pamflet te worden of zich te onderwerpen aan de voortdurende controle van de digitale omgeving.