Javier 'Toro' Acuña kwam op zijn twintigste bij Real Madrid en was tot alles bereid. Hij trainde mee met het eerste elftal van Manuel Pellegrini en stond op een koude novemberochtend buiten de kleedkamer met alleen een bal als gezelschap. Een halfuur voor de training verscheen Raúl.
De aanvoerder aarzelde niet en beval hem naar binnen te gaan. De volgende dag herhaalde de scène zich en Raúl herhaalde het bevel ferm. Acuña bewaart dat gebaar als een van zijn dierbaarste herinneringen aan zijn tijd bij de Koninklijke.
De herontmoeting met Marcelo was ook bijzonder. Ze kenden elkaar van de jeugdelftallen, waar ze elkaar herhaaldelijk tegenkwamen in de Zuid-Amerikaanse kampioenschappen tussen Brazilië en Paraguay. De Braziliaan herkende de aanvaller die maar bleef rennen meteen: “Gelukkig sta je nu aan mijn kant. Je was een lastpak als we tegen Paraguay speelden”.
Acuña, die Marcelo had ontmoet in de onder-16, onder-17 en onder-20, legde zijn stijl uit: “Ik moest vechten en vechten voor alles”. Bij Madrid deelden ze lachsalvo’s en het trainingsshirt.
Zijn kans in het eerste elftal liep mis tijdens een training. Een zware knieblessure verhinderde zijn debuut en zijn deelname aan het WK in Zuid-Afrika 2010. Het was de eerste van vijf zware klappen aan dezelfde knie, waaronder drie kruisbandrupturen in drie opeenvolgende jaren.
Voordat hij succes had in het voetbal, droomde Acuña van basketbal en de Chicago Bulls. Zijn moeder had gevoetbald en Paraguay vertegenwoordigd in het vrouwenelftal. Op zijn vijftiende debuteerde hij al bij het eerste team van Olimpia na zijn verhuizing naar Asunción. Met zestien jaar tekende hij bij Cádiz en begon een omzwerving die Granada, Udinese en Watford omvatte.
De grote kans kwam in Pamplona. Bij Osasuna trof hij Javi Gracia weer en debuteerde hij in de Primera División. Hij scoorde drie doelpunten in zestien wedstrijden en proefde de passie van El Sadar: “Ik herinner me dat Indar Gorri op de tribune zat, dat was een spektakel”.
De laatste wedstrijd van dat seizoen tegen Betis bleef hem bij: Oriol Riera scoorde en tijdens de viering stortte een deel van de tribune in. Osasuna won en degradeerde. Twaalf jaar later is Acuña nog steeds actief op 38-jarige leeftijd en heeft hij al bij achttien clubs gespeeld. Vandaag verdedigt hij de kleuren van Móstoles.
Bij Osasuna was ik fantastisch. Het is een stadion dat enorm meesleept.