Op slechts 23-jarige leeftijd nam Javi een beslissing die velen verraste: het stadsleven opgeven en vrijwel alleen naar het bos verhuizen. Achter deze radicale verandering schuilt het verlies van zijn moeder en een reeks persoonlijke ervaringen die hem ertoe brachten zijn manier van leven volledig te heroverwegen.
Ver weg van het lawaai en de haast van de stad heeft de jongeman een routine opgebouwd die gekenmerkt wordt door rust en direct contact met de natuurlijke omgeving. Zijn verhaal heeft interesse gewekt door de manier waarop hij een moment van crisis omzette in een nieuw begin, ver weg van alles wat hij kende.
Het leven in het bos is niet eenvoudig. Javi moet elke dag omgaan met het gebrek aan basisvoorzieningen en de beperkingen die gepaard gaan met het ontbreken van de gebruikelijke gemakken. Eenzaamheid maakt constant deel uit van zijn dag, hoewel hij verzekert dat de natuurlijke omgeving hem de rust heeft gegeven die hij zocht.
Het omslagpunt kwam na het doorlopen van bijzonder pijnlijke periodes. De dood van zijn moeder en andere episodes die hij associeert met persoonlijke trauma's hebben hem ertoe aangezet zijn eerdere levensstijl in twijfel te trekken. In plaats van door te gaan op een pad dat hem niet beviel, koos hij ervoor om met alles te breken en een nieuwe richting te zoeken.
Vandaag de dag vertegenwoordigt het bos voor Javi zowel zijn thuis als een beschermde ruimte. Hoewel hij de moeilijkheden erkent die inherent zijn aan deze manier van leven, vindt hij dat het platteland hem in staat heeft gesteld zijn rust terug te vinden en een andere manier te ontdekken om naar de toekomst te kijken. Zijn ervaring weerspiegelt hoe sommige mensen, na moeilijke situaties, besluiten een volledig andere fase te beginnen, ver weg van hun verleden.