Japanse beleggers kochten in de eerste helft van het fiscale jaar overheidsobligaties in het snelste tempo in 17 jaar, met netto aankopen van ¥18,8 biljoen ($119 miljard) in de zes maanden tot en met 30 september.
De cijfers, samengesteld door Bloomberg uit gegevens die dinsdag zijn vrijgegeven door de Japan Securities Dealers Association, toonden aan dat trustbanken bijna de helft van de aankopen voor hun rekening namen, terwijl banken ongeveer een derde bijdroegen. Trustbanken worden algemeen gezien als vertegenwoordigers van publieke pensioenfondsen.
Keisuke Tsuruta, senior fixed-income strateeg bij Mitsubishi UFJ Morgan Stanley Securities Co. in Tokio, schreef de aankopen toe aan portefeuilleaanpassingen door publieke pensioenfondsen. Sterke aandelenmarkten en een zwakkere yen in de periode stimuleerden verschuivingen van aandelen naar obligaties zowel thuis als in het buitenland.
De publieke pensioenfondsen van Japan hanteren vaste doelallocaties tussen aandelen en obligaties. Prijsbewegingen in een van beide activaklassen dwingen de fondsen om hun bezittingen aan te passen om de gewenste balans te herstellen.
De obligatieaankopen van trustbanken werden waarschijnlijk gedreven door een ‘herbalancering door publieke pensioenfondsen’. De aandelenmarkten waren over het algemeen sterk in de eerste helft, terwijl de yen ook verzwakte, wat omstandigheden creëerde die allocatieverschuivingen van aandelen naar obligaties zowel binnenlands als overzee aanmoedigden.
Een veiling van 20-jarige staatsobligaties op dinsdag trok de sterkste vraag ooit, wat de aanhoudende belangstelling van beleggers voor Japanse schuld onderstreept.
Afzonderlijke gegevens van het ministerie van Financiën toonden aan dat trustbanken in trustrekeningen ¥10,1 biljoen aan buitenlandse obligaties kochten in dezelfde periode. Banken verkochten daarentegen ¥7,4 biljoen aan buitenlandse schuld, het grootste bedrag sinds ten minste 2014.
Met hogere olieprijzen die naar verwachting de rendementen zullen opdrijven, was de gedachte eenvoudig dat Amerikaanse staatsobligaties en Europese obligaties zouden lijden, dus verkochten banken die. Aan de yen-kant kochten banken JGB’s tamelijk terughoudend omdat ze nog steeds wat carry moesten verdienen tegenover hun depositobasis.