Kostuumontwerpers Janie Bryant en John Glaser zien elk kledingstuk als een verhalend instrument dat bepaalt hoe het publiek personages waarneemt voordat er ook maar één woord wordt gesproken.
De twee, beiden Emmy-winnaars, bespraken dit idee tijdens een panel op het Round Top Film Festival onder leiding van Variety-filmverslaggever Rebecca Rubin. Het gesprek, getiteld “Who, What, Wear: The Importance of Costume in Storytelling”, belichtte hun werkwijze bij projecten variërend van historische drama’s tot hedendaagse series.
Beide ontwerpers starten hun proces met een grondige bestudering van het script. Bryant noemde het het centrale referentiepunt dat het tijdperk, de relaties tussen personages, de sfeer en de emotionele toon onthult. Glaser onderschreef dit, maar benadrukte dat de tekst verder moet worden ontleed om diepere lagen bloot te leggen.
Na interpretatie van het script gaan de ontwerpers over op uitgebreid onderzoek als het verhaal historische nauwkeurigheid vereist. Dat kan betekenen dat zeldzame items worden opgespoord, stoffen op maat worden geverfd en kledingstukken individueel worden aangemeten. Meerdere pasbeurten met acteurs zijn standaard, evenals het maken van reserveversies voor stuntmensen.
Bryant en Glaser wezen op duidelijke verschillen tussen moderne en historische projecten. Bij historische producties is vaak meer begeleiding nodig voor acteurs die het tijdperk niet kennen, waardoor ontwerpers keuzes directer kunnen sturen. Glaser merkte op dat acteurs bij historische kostuums minder vaak een mening hebben, simpelweg omdat ze de stijlen niet kennen.
De ontwerpers hebben gemengde opvattingen over het meenemen van feedback van acteurs. Bryant staat open voor samenwerking, vooral bij films, en ziet zichzelf als bemiddelaar die eerst luistert voordat ze alternatieven biedt. Glaser benadert pasbeurten voorzichtiger en vergelijkt ze met therapiesessies waarbij hij moet onderscheiden welke suggesties het personage versterken en welke voortkomen uit persoonlijke onzekerheid.
Beiden benadrukten hun rol bij het opbouwen van zelfvertrouwen bij acteurs tijdens de kwetsbare beginfase van de pasbeurten. Glaser onderstreepte het belang van aanwezig zijn wanneer een acteur het volledige kostuum voor het eerst ziet. Bryant voegde toe dat ontwerpers vaak de eerste mensen zijn die acteurs op de set tegenkomen, waardoor empathie en geruststelling essentiële onderdelen van het werk zijn.
When an actor appears on screen, you see the costume before they even say a word. That’s the magic of costume design.