James Gray heeft al lang persoonlijke verhalen gebruikt om grote ideeën te onderzoeken zoals menselijke grenzen tegenover enorme krachten of de harde realiteiten van Amerikaanse ambitie. Zijn nieuwe film Paper Tiger volgt dat patroon terwijl hij meedoet aan de competitie voor de Gouden Palm op het Filmfestival van Cannes. Het verhaal speelt zich af in Queens in het Reagan-tijdperk en draait om twee broers wier betrokkenheid bij Russische zakenpartners hun familie in gevaar brengt.

Paper Tiger volgt broers in gevaarlijk partnerschap

Miles Teller speelt Irwin, een stabiele familievader die twee tienerzonen opvoedt met zijn vrouw Hester, vertolkt door Scarlett Johansson. Irwin geniet van eenvoudige routines en familie-uitjes tot zijn broer Gary, gespeeld door Adam Driver, een nevenactiviteit voorstelt om afvalolie te verzamelen met lokale Russische contacten. Wat begint als een ogenschijnlijk legitieme klus onthult al snel illegale praktijken, waardoor Irwin, zijn zonen en de rest van het huishouden direct bedreigd worden.

Het plot leunt op klassieke elementen van familieproblemen en externe corruptie uit de jaren tachtig. Gary's verleden als NYPD-inspecteur voedt zijn overmoed, terwijl Irwins eerlijke leven weinig bescherming biedt zodra geweld om de hoek komt kijken. Een sleutelscène toont Irwin met een pistool op wacht terwijl indringers beneden meubels verplaatsen, wat een kort moment van echte spanning oplevert.

Sterke cast presteert goed in vertrouwde rollen

Adam Driver brengt ingetogen energie in Gary en maakt het personage sympathiek, ook al brengen zijn keuzes iedereen om hem heen in gevaar. Miles Teller past bij de rol van de alledaagse held maar blijft binnen de verwachte grenzen. Scarlett Johansson voegt emotionele diepgang toe als de echtgenote die de gevolgen voor haar familie onder ogen moet zien.

Film kiest voor veiligheid boven diepere spanning

Regisseur James Gray behandelt het materiaal met technische vaardigheid, maar het verhaal loopt voorspelbaar af zonder de thema's van misplaatst vertrouwen of familieverval tot scherpere conclusies te brengen. De vertelling wordt netjes afgerond in plaats van blijvende schade of bredere maatschappelijke gevolgen uit dat tijdperk te verkennen. Kijkers die een rechttoe-rechtaan misdaaddrama zoeken, zullen het geschikt vinden voor een ontspannen avond, al hebben sterkere films vergelijkbaar terrein al met meer intensiteit behandeld.