Jaime Lorente maakt regiedebuut met 'El mal hijo' en onderzoekt verslavingen en familieproblemen

De acteur uit La casa de papel gaat achter de camera staan met Miguel Ángel Puro in een drama over generatietrauma's en mannelijkheid

Jaime Lorente, bekend van zijn rol in La casa de papel, maakt zijn regiedebuut met de film 'El mal hijo'. De film, met Miguel Ángel Puro in de hoofdrol, duikt diep in verslavingen, familiedynamieken en het gewicht van trauma's die van generatie op generatie worden doorgegeven.

Jaime Lorente bewerkt de roman van Salvador S. Molina voor zijn eerste speelfilm

De film is gebaseerd op de roman van Salvador S. Molina. Lorente herkende er meteen de elementen in die hij zocht voor zijn regiedebuut en bewerkte het verhaal naar het filmmedium. "Ik wist heel duidelijk welke elementen ik in mijn debuut wilde hebben en het was een gelukkige samenloop dat de roman precies die elementen bevatte", legt de filmmaker uit.

De regisseur wilde een verhaal vertellen over verslaving en de familieverhoudingen die iemand met een verslaving in stand houden, plus de langetermijngevolgen. De film vermijdt simplificaties en toont de omstandigheden die van invloed zijn op de keuzes van de personages. "We wisten dat we een wereld en een realiteit moesten creëren die geloofwaardig is, en daarvoor moesten we clichés overstijgen, de personages begrijpen, ze niet veroordelen maar beleven", stelt hij.

Vertrouwen en wederzijds luisteren kenmerken de opnames tussen Lorente en Puro

De vriendschap tussen Jaime Lorente en Miguel Ángel Puro was cruciaal tijdens de opnames. Beiden wilden al langer samenwerken en hebben een evenwicht gevonden tussen hun persoonlijke band en hun professionele rollen. "We hebben altijd gewerkt vanuit respect en wederzijds luisteren. We zijn nooit getrouwd met onszelf, omdat we altijd voor het werk en de creativiteit hebben gekozen", zegt Lorente.

Dat vertrouwen zorgt ervoor dat de acteurs ideeën durven aandragen. De regisseur benadrukt hoe belangrijk het is om aandacht te hebben voor de processen van de acteurs. "Het luisteren en altijd bij de ander zijn, maakt het werk veel makkelijker. Regisseren betekent continu in dienst staan van empathie", legt hij uit. Hij voegt eraan toe dat hij het idee verwerpt dat een genie ook een slechte persoon kan zijn: "Voor mij telt het niet als iemand een genie is maar een idioot".

Mannelijkheid, kwetsbaarheid en sociale verantwoordelijkheid centraal in het verhaal

De film nodigt uit tot reflectie over de overdracht van gedrag tussen vaders en zonen en stelt bepaalde opvattingen over mannelijkheid die gebaseerd zijn op emotionele repressie ter discussie. Lorente benadrukt dat het niet gaat om het afwijzen van mannelijkheid op zich, maar om het analyseren van gedragingen die blijven voortbestaan. "Ik denk dat het niet accepteren van kwetsbaarheid en gevoeligheid alles rigide maakt en uiteindelijk leidt tot geweld", reflecteert hij.

Verslavingen hangen ook samen met sociale kwesties. De regisseur wijst op de financiële drempels voor behandelingen en herinnert aan de impact op de hele familie. "Er is een sociale verantwoordelijkheid die we negeren als het om verslaafden gaat, laat staan voor hun families", stelt hij.

Tussen de Oscar en de Champions League: Lorentes antwoord over Atlético de Madrid

Tijdens het interview komt het onderwerp voetbal ter sprake. Als supporter van Atlético de Madrid reageert Lorente op de vraag wat hij zou verkiezen: een Oscar winnen met een film die hij regisseert of dat de rojiblancos de Champions League veroveren. "Dat een film die ik regisseer en waarin Simeone de hoofdrol speelt de Champions League wint... je maakt het me wel erg moeilijk", antwoordt hij lachend.

De acteur toont zich optimistisch over de kansen van de club. "Dit jaar is de Champions League-finale in het stadion van Atlético en we gaan de Champions League winnen", verzekert hij.

Tags bij dit artikel