Isco overwint het zwaarste moment uit zijn carrière: 'Betis heeft me de liefde voor voetbal teruggegeven'

Isco Alarcón heeft een van de moeilijkste periodes uit zijn professionele loopbaan doorgemaakt. Na maanden van pijn, operaties en de voortdurende twijfel of hij nog terug zou kunnen keren op het veld, keert de middenvelder uit Málaga terug met hernieuwde kracht en een duidelijk doel: genieten van elke minuut die hem nog rest in het voetbal. In een gesprek met MARCA blikt de speler van Betis openhartig terug op de fysieke en emotionele littekens die hem hebben getekend en legt hij uit hoe de Sevilla-club zijn belangrijkste steun is geworden.

Drie zware blessures en de onzekerheid die zijn seizoen tekende

De laatste drie grote blessures van Isco waren contusies en kwamen kort na elkaar. Vooral de laatste veroorzaakte grote medische onzekerheid. ‘Ze zeiden me dat ze niet wisten of ik ooit nog zou kunnen spelen’, herinnert de voetballer zich. Vier of vijf maanden leefde hij met die voortdurende twijfel, worstelend met zijn eigen angsten en de reële mogelijkheid dat hij de schoenen eerder dan verwacht aan de haak zou moeten hangen.

Toch behield de Malagueño de vastberadenheid die hem altijd heeft gekenmerkt. ‘Voetbal is alles voor mij. Dat is wat me drijft om te herstellen en harder te werken dan ooit’, verzekert hij. Vandaag is hij nog niet helemaal de oude, maar hij gaat stap voor stap vooruit met als doel zijn beste niveau weer te bereiken.

De steun van Betis en de genegenheid die hem overeind houdt

De terugkeer naar La Cartuja en het applaus dat hij kreeg tegen Real Madrid betekenden een emotioneel keerpunt. ‘Ik voelde dat al het harde werk en alle slechte momenten de moeite waard waren geweest’, bekent Isco. De groen-witte club is cruciaal geweest in zijn herstelproces. ‘Als ik niet bij Betis had gezeten, weet ik niet wat er met een mogelijk afscheid was gebeurd. Deze club is een van de redenen geweest om door te vechten’.

De genegenheid uit de omgeving en de hernieuwde passie die hij in Sevilla heeft gevonden, laten hem met optimisme naar de toekomst kijken. ‘Ik zie het licht, ik zie het pad om weer van voetbal te genieten. Op dit moment zie ik een afscheid nog ver weg’, zegt hij kalm.

Levenslessen voor zijn kinderen en de passie die nooit dooft

De kinderen van Isco hebben zijn lijden van dichtbij meegemaakt. De jongste besloot na het zien van krukken en lange revalidaties dat hij geen voetbal meer wil spelen. ‘Hij heeft gezien hoe slecht ik het heb gehad’, legt de speler uit. De anderen vroegen voortdurend wanneer hij weer het veld op zou gaan. Isco heeft geprobeerd hun een duidelijke boodschap mee te geven: ‘Je moet niet bij de pakken neerzitten. Zodra het kon, zou ik weer volop op het veld staan’.

Kritiek op de kalender en dromen van prijzen met Betis

Isco reflecteert ook op de huidige voetbalagenda en de opeenstapeling van wedstrijden. Hoewel hij het fijn vindt dat er veel duels zijn, vindt hij dat de speelschema’s beter moeten en dat rustperiodes meer gerespecteerd moeten worden. ‘We speelden op donderdag om negen uur ’s avonds in Europa, heel ver weg, en zondag om twee uur stonden we alweer op het veld. Dat is volgens mij niet gezond’, stelt hij.

Voor de nabije toekomst blijft het doel duidelijk: een titel winnen met Betis. ‘Dat zou ik geweldig vinden. Het zou ongelofelijk zijn. Ik geef alles, ik laat ziel en lichaam achter’, verzekert hij. De speler koestert nog steeds de droom om grote successen te behalen met de club die hem weer heeft laten glimlachen.