Isco heeft in Betis een toevluchtsoord gevonden waar hij zijn glimlach en liefde voor het voetbal kan herwinnen na maanden van pijn en twijfel. De Malagueño spreekt met MARCA naar aanleiding van de lancering van voetbalschoenen die hij graag in een WK had willen dragen, maar die blessures hem ontnamen. Met rust vertelt de middenvelder over de zwaarste periode uit zijn loopbaan en kijkt hij vooruit zonder de passie te verliezen die hem altijd heeft gekenmerkt.
De laatste blessure was de moeilijkste van allemaal. Vier of vijf maanden leefde hij in totale onzekerheid, met medische rapporten die niet uitsloten dat hij nooit meer op het veld zou terugkeren. 'Ze zeiden tegen me dat ze niet wisten of ik ooit nog zou kunnen spelen, en dat dwingt je om tegen veel demonen te vechten', legt hij uit. Op zijn leeftijd werd het herstel nog lastiger, maar de liefde voor het voetbal fungeerde als belangrijkste drijfveer om door te gaan.
De drie zware blessures in zijn carrière ontstonden door contusies, een ongelukkige reeks die contrasteert met andere spelers die spier- of knieproblemen hebben. Isco kiest ervoor niet te klagen en lessen te trekken: 'Ik ben een positief mens, ik probeer het goede te onthouden en te leren van de slechte dingen'.
De komst naar Betis betekende een keerpunt. De genegenheid van de club en de fans gaf hem extra kracht om te vechten. 'Deze club was een van de redenen om door te vechten: om wat ze me laten voelen, om het vertrouwen dat ze in me hebben gesteld en om wat ik hier heb genoten', verzekert hij. Het applaus dat hij in La Cartuja kreeg toen hij thuiskwam, bevestigde dat alle inspanningen de moeite waard waren.
Vandaag voelt hij zich goed en blij dat hij weer kan doen waar hij het meest van houdt. Zijn directe doel is om stap voor stap te verbeteren, ritme op te bouwen en het komende seizoen goed te beginnen. Aan stoppen denkt hij niet meer: 'Ik zie het licht, ik zie het pad om weer van voetbal te genieten'.
Zijn kinderen maakten het proces van dichtbij mee. De jongste besloot na hem lange tijd op krukken te hebben gezien dat hij geen voetbal meer wil spelen. De anderen vroegen voortdurend wanneer hij weer op het veld zou staan. Isco probeerde hun een belangrijke les mee te geven: 'Ik probeerde ze te leren hoe je met dingen omgaat. Dat je niet moet instorten'.
Het obsedeert hem niet dat ze in zijn voetsporen treden. Hij geeft ze volledige vrijheid om te kiezen wat ze willen. De jongste is bijvoorbeeld al ingeschreven voor pianoles en is gek op goochelen. 'Ik geef ze absolute vrijheid', herhaalt hij.
Hoewel het WK door blessures buiten bereik bleef, houdt Isco contact met Luis de la Fuente. De bondscoach belde hem meerdere keren om naar zijn toestand te informeren. 'Spanje heeft een heel goed team en een mix van alles wat nodig is om grote dingen te bereiken. Hopelijk halen ze het einde. Waarom niet dromen van het winnen van een nieuwe ster?', stelt hij.
Isco vindt dat er veel wedstrijden gespeeld mogen worden, maar vraagt om betere planning van speeldagen en rust. 'We speelden op donderdag om negen uur 's avonds in Europa, heel ver weg, en op zondag om twee uur stonden we alweer op het veld. Dat is niet gezond', benadrukt hij. Bij Betis waardeert hij vooral het niveau van ploeggenoten als Antony en Abde, die dit seizoen doorslaggevend zijn geweest.
Zijn enthousiasme blijft intact: een titel winnen met de groen-witte club en de Champions League spelen. 'Dat zou ik geweldig vinden. Het zou ongelofelijk zijn. Ik geef alles wat ik heb', verzekert hij. Voorlopig leeft hij van dag tot dag zonder grote plannen te maken die het voetbal opnieuw kan doorkruisen.
Betis is heel groot. Wat dit team je laat voelen, is onbetaalbaar. Het heeft me weer van voetbal laten genieten en me ongelooflijk veel genegenheid gegeven.