Isabella Rossellini ontvangt Excellence Award op Filmfestival van Locarno

Actrice eert familie-erfenis en deelt inzichten over dierenfilms en carrière tijdens masterclass

Isabella Rossellini kreeg de Excellence Award uitgereikt tijdens de openingsceremonie van het Filmfestival van Locarno. De eer deed haar terugdenken aan een familieband die tientallen jaren teruggaat.

Rossellini deelt emotionele familiebanden met de prijs

De prijs die ik vanavond ontvang is voor excellentie, iets wat ik niet vaak heb gehoord, vertelde ze het publiek. Ik ben er erg trots op en vooral zo ontroerd omdat mijn vader hem al in 1948 kreeg voor zijn film Germany, Year Zero. En vier jaar geleden mijn broer Renzo Rossellini, die een groot producer was van Fellini en Scola. Op gelijke hoogte staan met mijn vader en mijn broer vervult me met zoveel emotie.

Tijdens een masterclass op het festival sprak Rossellini ook over haar achtergrond in diergedrag en natuurbehoud naast haar populaire webprojecten.

Dierenfilms over paring ontstaan uit low-tech aanpak en persoonlijke passie

Ik weet niets van computers. Ik spreek die taal niet, dus maakte ik deze films zoals ik dat kon: super low-tech. Ik keek veel naar Georges Méliès. Het was een no-tech techniek. Dieren fascineren me. Ik heb een boerderij en toen ik besloot zelf films te maken, werden zij mijn muzen, legde ze uit. In haar nieuwe film wil ze alle rollen zelf spelen en zich meer richten op regisseren.

Rossellini benadrukte dat haar interesse in biologie en diversiteit het werk stuurt. Als iemand zegt: het is tegen de natuur om homo of trans te zijn — dat klopt niet! Ik ga niet zitten om iets politiek of poëtisch te schrijven, maar ik ontdek dat sommige wormen hermafrodiet zijn. Ik ben er altijd zo verbaasd over. Dat is mijn inspiratie – niet de politiek.

Amerikaanse politieke klimaat weegt op plannen om terug te keren

Ze erkende het politieke klimaat in de Verenigde Staten. We denken eraan om terug te gaan, maar ik heb schapen, ik heb land. Moet ik alles achterlaten? Ik hoop gewoon dat de dingen verbeteren.

Vroege leven gevormd door familie en onverwachte start in acteren

Mijn eerste passie was dieren. Zelfs als kind nam ik zwerfhonden mee naar huis, herinnerde Rossellini zich. Haar tweede passie leidde haar naar filmwerk, eerst als kostuumontwerper bij projecten van haar vader. Toen haar moeder, Ingrid Bergman, een film in Rome kreeg aangeboden, A Matter of Time, nam zij een kleine rol aan om tijd met haar door te brengen.

Gewoon om wat tijd met mijn moeder door te brengen! Ik dacht niet dat ik actrice zou worden, zei ze. Vroege kritiek op haar optreden in The Meadow leidde tot een overstap naar modellenwerk en journalistiek voordat ze terugkeerde naar het acteren.

Samenwerking met David Lynch in Blue Velvet springt eruit

Rossellini beschreef haar eerste ontmoeting met David Lynch tijdens een diner met leden van de familie De Laurentiis. Hij zei: Je lijkt op Ingrid Bergman. Zij zeiden: Idioot, ze is haar dochter! Toen ze het script voor Blue Velvet kreeg, dat in 1986 uitkwam, stond er een briefje bij om het te lezen en te beslissen of ze de rol wilde. Ze repeteerde om bij zijn visie te passen en hij bevestigde dat ze het goed had.

David was toen nog niet zo beroemd en hij liet daar echt zijn mysterieuze wereld zien. Het plot was niet zo belangrijk. Sommigen haatten het en sommigen vonden het prachtig.

— Isabella Rossellini, masterclass Filmfestival van Locarno

Componist Angelo Badalamenti steunde haar vocale werk in de film. Het klinkt alsof ik heel goed zing, maar dat is film magie, merkte ze op.

Latere carrière omvat werk met grote regisseurs en recente erkenning

Rossellini werkte later samen met Robert Zemeckis, David O. Russell, Taylor Hackford en James Gray aan Two Lovers. Gray kreeg dit jaar ook een onderscheiding in Locarno. Ze maakte een grap over haar werk met Joaquin Phoenix in de film en merkte op dat hij destijds method acting volgde. Ze prees ook regisseur Alice Rohrwacher na hun samenwerking aan La Chimera en ontving een Oscarnominatie voor beste vrouwelijke bijrol in Edward Bergers Conclave.

Ik denk nooit aan iemands stijl. Ik denk aan wat ik wil zeggen, stelde ze. Terugkijkend op haar loopbaan voegde ze eraan toe dat ze alles laat deed en pas in haar vijftiger jaren regisseur werd. Ik had alles graag eerder willen beginnen, want ik ben altijd tien jaar te laat!

Tags bij dit artikel