De aanwezigheid van de selectie van Iran op het WK 2026 zorgt voor spanningen binnen de Iraanse gemeenschap die in de Verenigde Staten woont. Veel bewoners wijzen het team af omdat ze het zien als een symbool van het islamitische regime, terwijl anderen het steunen als vertegenwoordiger van het land in de competitie.
Ondanks de verschillen komen beide groepen overeen in een duidelijke houding: ze joelen het volkslied uit elke keer dat het klinkt voor de wedstrijden. Deze unanieme reactie weerspiegelt de meerderheidsafwijzing van de Iraanse regering onder de expats die in Amerikaans grondgebied verblijven.
De wedstrijden in het SoFi Stadium van Los Angeles hebben de omvang van dit protest duidelijk gemaakt. Tijdens de duels tegen Nieuw-Zeeland en België overstemden de fluittonen ruimschoots het omgevingsgeluid en de sporadische steunbetuigingen die af en toe uit de tribunes kwamen.
De oppositie tegen de officiële symbolen verdwijnt zodra de bal begint te rollen. De twee kampen van Iraanse supporters in de Verenigde Staten eindigen met het aanmoedigen van Team Melli tijdens de wedstrijden, hoewel ze hun frontale afwijzing van het volkslied en de vlag behouden.
Deze dynamiek voegt een extra laag complexiteit toe aan het parcours van Iran op het Wereldkampioenschap 2026 en benadrukt de politieke verdeeldheid die het team begeleidt buiten de landsgrenzen.