De sport vertegenwoordigt een domein waarin vrede kan zegevieren. Dit ideaal is in de praktijk complex om vol te houden, maar verdient nog steeds de inspanning. In diezelfde lijn is de beslissing van Iran om naar het WK 2026 te komen bijzonder opmerkelijk.
Het Iraanse team heeft ervoor gekozen om aan de competitie deel te nemen ondanks de sterke afkeer van de Verenigde Staten. Dat land lanceerde op 28 februari raketten op Iraans grondgebied in coördinatie met Israël. Het gebaar van Iran maakt het mogelijk die afkeer te overwinnen en prioriteit te geven aan aanwezigheid in het toernooi.
Iran is verre van het model van land dat veel westerse waarnemers prefereren. Toch vormde de Amerikaanse aanval van 28 februari een daad van agressie die de sportieve deelname niet zou moeten verhinderen. Voetbal biedt een manier om bepaalde kanalen open te houden, zelfs wanneer de politieke betrekkingen verslechteren.
De Iraanse aanwezigheid op het WK 2026, dat op Amerikaans grondgebied wordt gehouden, toont aan dat sport kan fungeren als ontmoetingspunt voorbij de geschillen tussen regeringen.