Ion Izagirre slaagde erin het wonder te bewerkstelligen waar hij op hoopte. Een val tijdens een training brak de radius in zijn hand en leek hem het geplande einde te ontnemen, maar de Baskische renner paste de planning aan en arriveerde in Lombardije om zijn profcarrière op de fiets af te sluiten.
De renner van Cofidis ging het laatste deel van het seizoen in met een recente zege in de Memorial Pantani en het respect van het hele peloton, al dwong het ongeluk hem zijn deelname aan de Italiaanse klassiekers te heroverwegen.
Izagirre legde uit dat de breuk in zijn eentje gebeurde, nadat het de nacht ervoor had geregend en het asfalt nat was op een afdaling. "Ik zette mijn hand neer en het was alleen de klap op de radius", vertelde hij. In eerste instantie dacht hij niet aan Il Lombardia, maar hij besloot woensdag toch te reizen om afscheid te nemen zoals hij wilde.
Zo eindigen, met de mogelijkheid om in Italië te racen... Ik had Agostoni, Tre Valli en Lombardije willen doen, maar die val heeft uiteindelijk mijn plannen overhoopgehaald.
De renner benadrukte de overwinning in de Memorial Pantani, opgedragen aan zijn zoon die die dag jarig was, als een van de meest emotionele momenten van zijn carrière. Hoewel de blessure hem belette in topvorm te komen, waardeerde hij het dat hij toch aanwezig kon zijn in zijn laatste wedstrijd.
Izagirre blikte terug op zijn tijd bij teams als Orbea, Euskaltel en Movistar en noemde de nabijheid van Alejandro Valverde als een van de eigenschappen die hem het meest opvielen bij een kopman. Ook herinnerde hij zich de gouden periode van Euskaltel met Mikel Landa en andere jonge talenten.
Over de evolutie van de sport wees de renner op vooruitgang in materiaal, voeding en aerodynamica, maar hij betreurt dat de veiligheid op de wegen niet in hetzelfde tempo is verbeterd.
Op de vraag naar het huidige moment in het wielrennen twijfelde Izagirre niet en wees hij Tadej Pogacar aan als de onbetwiste referentie. "Hij is goed in alles en heeft geen zwakke punten. Hij maakt alles makkelijk", stelde hij, erkennend dat de Sloveen een tijdperk markeert.
De renner sloot uit om door te gaan als ploegleider of trainer en gaf aan meer tijd thuis te willen doorbrengen met zijn drie kinderen. "Ze hebben er behoefte aan dat ik thuis ben, dat ze op me kunnen rekenen bij hun opvoeding", zei hij. Zijn broer Gorka, die al gestopt is, dient hem als voorbeeld van een vol leven buiten de competitie.
Met de gedachte aan het genieten van zijn pensioen en het beoefenen van andere sporten wanneer het weer het toelaat, sluit Ion Izagirre een hoofdstuk af en laat hij een nalatenschap van professionaliteit en nabijheid in het peloton achter.