Meningen lopen sterk uiteen over Christopher Nolan's beste film, gezien zijn diverse oeuvre over verschillende genres. Fans van ingewikkelde puzzels benadrukken vaak Memento vanwege de innovatieve structuur. Anderen verwijzen naar de Dark Knight-trilogie omdat die superheldenverhalen naar serieus cinema heeft verheven.
Interstellar blijft toch het meest opvallend: de sciencefiction-epic uit 2014 die nog steeds imponeert door zijn schaal en hart. De film bevat twee elementen die Nolan's plaats onder de elite-regisseurs hebben verstevigd.
Interstellar, uitgebracht in 2014, draait om Joseph Cooper, gespeeld door Matthew McConaughey, een voormalige astronaut die nu boert op een stervende aarde. Mysterieuze gebeurtenissen in zijn huis leiden hem naar een team wetenschappers dat een missie plant om een nieuwe bewoonbare planeet voor de mensheid te vinden. Het verhaal bevat ondersteunende rollen van Anne Hathaway en Jessica Chastain, maar de impact reikt veel verder dan de sterren en het uitgangspunt.
Voor dit project kreeg Nolan vaak kritiek als een afstandelijke regisseur. Inception legde de nadruk op complexe mechanismen in plaats van gevoel, terwijl de Dark Knight-films de persoonlijke warmte uit de held haalden. Interstellar verandert die perceptie door liefde centraal te stellen in het verhaal. Cooper moet zijn dochter Murph achterlaten en de afscheids scène raakt door McConaughey's spel. De film blijft de emoties van de kijker raken en bouwt op naar een krachtige climax.
Liefde is het enige wat we kunnen waarnemen dat de dimensies van tijd en ruimte overstijgt.
In de finale van de film komt Cooper in een zwart gat terecht en arriveert op een specifiek moment in de ruimte-tijd, in Murphs kinderkamer. Hij beseft dat hij de mysterieuze aanwezigheid was die de hele reis in gang zette. Via deze verbinding stuurt hij cruciale data naar zijn dochter die de aarde helpt redden. De onthulling benadrukt hoe zijn liefde voor Murph onmogelijke afstanden en tijd overbrugt.