Een journalist die sociale mediaplatforms verslaat, merkte dat haar persoonlijke Instagram-ervaring tijdens de zwangerschap werd gedomineerd door steeds grafischer en verontrustender content in plaats van de verwachte viering van nieuw leven.
De verschuiving ging snel. Vroege posts over naamideeën en echo-aankondigingen maakten vrijwel meteen plaats voor verhalen over zwangerschapsverlies. In het tweede trimester escaleerde de content naar gedetailleerde traumata tijdens de bevalling, doodgeboortes en verhalen van ouders die begrafenissen regelden voor baby’s die het niet overleefden.
In latere stadia volgden verhalen over partners die tijdens de zwangerschap overleden, huwelijken die na het verlies van een kind uit elkaar vielen en extreme gevallen met IVF-verwisselingen of vaccin-gerelateerde sterfgevallen van pasgeborenen. Naarmate de bevalling naderde, richtte de feed zich op moeders die hun peuters kwaad deden en postpartumpsychose.
De verslaggever merkte op dat Meta Platforms’ Instagram details leek te kennen zoals het geslacht van de baby voordat zelfs naaste familieleden dat wisten. Gerichte reclame voor babyproducten was te verwachten, maar de snelle dominantie van op angst gebaseerde content niet.
Auteur Amanda Hess beschreef een vergelijkbaar patroon van steeds donkerder moederschapcontent rond gruwelijke medische en psychologische uitkomsten. Ze probeerde haar eigen Instagram-algoritme te resetten om blootstelling te verminderen, maar het platform keerde al snel terug naar dezelfde triggerende content.
AI just makes it so much easier to push out content and to tweak that content in various ways to try to figure out what people watch more and click on more.
Hoewel online ruimtes oprechte steun kunnen bieden tijdens moeilijke zwangerschappen, merkte de verslaggever op dat positieve reflecties op het ouderschap zelden opdoken in de algoritmisch gestuurde feed. Offline gesprekken met vrienden richtten zich op de lonende aspecten van de ervaring, maar die thema’s bleven afwezig op het platform.
Hess benadrukte dat de getoonde content weerspiegelt wat het meest angstaanjagend of triggerend is, in plaats van een evenwichtig beeld van het echte leven.