Rayo Vallecano sloot een gedenkwaardige campagne af met opgeheven hoofd ondanks de nederlaag in de finale. Het beslissende doelpunt van Mateta verstoorde de droom van een hele wijk die, als ze niet naar Leipzig reisde, de straten vulde om het team te steunen. De belangrijkste verantwoordelijke voor deze ongekende prestatie in de 102-jarige geschiedenis van de club is Iñigo Pérez, die voor de media verscheen om de gebeurtenissen te beoordelen.

Pérez erkent de pijn na de nederlaag

De trainer uit Navarra beschreef de momenten na het eindsignaal als moeilijk voor iedereen. “Het zijn moeilijke momenten voor iedereen. Er is pijn en die moet je zo goed mogelijk verwerken”, zei hij. De eerste impact, legde hij uit, komt doordat de overwinning niet is behaald, maar wat het meest vanbinnen pijn doet, is het zien huilen van de mensen die het team proberen aan te moedigen.

Het emotionele aspect en de tactische superioriteit van de tegenstander

Pérez gaf toe dat het emotionele aspect het optreden van het team kon beïnvloeden, maar hij wilde dat niet als enige verklaring aanvoeren. “Het emotionele aspect blokkeert je een beetje in de vrijheid die we als team gewoonlijk hebben. Ik zou het niet graag aan deze factor toeschrijven. Zij waren tactisch superieur. We hebben nooit het gevoel gehad dat we konden winnen of dicht bij de overwinning waren. We moeten hen feliciteren”, verklaarde hij.

Het verloop van de wedstrijd en de geleerde lessen

Over het verloop van de wedstrijd legde de coach uit dat de eerste helft gekenmerkt werd door veel aftasten van beide teams. Het doelpunt viel in een geïsoleerde actie aan het begin van de tweede helft en was een zware klap waar het team moeilijk van herstelde. “Daarna hebben we ons hersteld, niet briljant maar we hebben wel de sensatie van onszelf kwijt kunnen raken. Daar moeten we van leren”, voegde hij eraan toe.

De menselijke groep die het verschil maakt

Een van de punten die Pérez het meest waardeerde, was de menselijke kwaliteit van de selectie. “Deze groep is moeilijk te vinden. Ik heb heel goede kleedkamers gehad, maar deze groep is bijzonder. Het zijn echt vrienden die elkaar respecteren en liefhebben. Ze helpen elkaar, moedigen elkaar aan, vergeven elkaar… al die aspecten bij elkaar vinden is moeilijk. Als je vandaag verliest, kun je dat beter doen met deze jongens dan met mensen met wie je dat niet zou willen”, stelde hij.

Pérez vermijdt uitspraken over zijn toekomst en richt zich op de Rayistas

Over zijn toekomst als trainer wilde de coach zich op dit moment niet uitspreken. “Het is nu niet gepast om over mijn toekomst te praten. Dat geeft me veel gêne en ik vind het niet eerlijk. Dit is het moment om aan de rayistas te denken”, besloot hij.