De Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank openen deze week hun jaarlijkse bijeenkomsten in Bangkok onder ongebruikelijke aandacht. Waar de instellingen traditioneel vooral ontwikkelingslanden in nood bijstaan, moeten ze nu ook oplopende begrotingsproblemen in de rijkste economieën het hoofd bieden.
Overheden in de Verenigde Staten, Europa en Japan kampen met leenkosten op het hoogste niveau in decennia. Het conflict tussen de VS en Iran heeft de olieprijs richting 100 dollar per vat geduwd, wat inflatie aanwakkert en centrale banken dwingt de rente hoog te houden. Het bedienen van de al hoge schuldenlast vraagt nu om nog grotere uitgaven en zet overheden aan tot extra obligatie-uitgifte.
Kristalina Georgieva, directeur van het IMF, noemt de rijke landen de grootste overtreders op het gebied van overheidsschuld. Ze stelt dat de situatie onder normale omstandigheden geen grote risico’s zou opleveren, maar dat de huidige schuldniveaus in deze landen historisch hoog zijn.
We moeten ons voorbereiden op mensen die ongelukkiger worden. Misschien op straat.
Rijke landen betalen al meer dan 3,3 biljoen dollar per jaar aan rente, meer dan wereldwijde defensie- of kunstmatige-intelligentie-uitgaven, volgens het Institute of International Finance. De gemiddelde tienjaarsrente op staatsobligaties in de G7-landen bereikte vorige maand 4,3 procent, het hoogste niveau sinds 2008.
Economen waarschuwen voor een zichzelf versterkende cyclus waarbij hogere rentebetalingen beleggers ertoe aanzetten nog hogere rendementen te eisen. Frederic Neumann van HSBC wijst op de wisselwerking tussen stijgende rentelasten en verdere renteverhogingen.
Veel ontwikkelingslanden komen beter voorbereid aan na eerdere crises, waaronder de onrust die in 1997 in Thailand begon. Ze hebben kleinere tekorten op de lopende rekening, grotere valutareserves en strengere bankregels.
Singapores president Tharman Shanmugaratnam merkt op dat de grootste begrotingsuitdagingen nu bij de systeemrelevante rijke economieën liggen. Hij benadrukt dat het IMF-advies, hoewel het die landen niet direct kan redden, serieuze aandacht verdient.
Indicatoren voor maatschappelijke onrust van Verisk Maplecroft laten de sterkste verslechtering zien in Europa, gevolgd door de Verenigde Staten en Canada. In Frankrijk zijn al grote studentendemonstraties geweest over onderwijsfinanciering.
Jimena Blanco van het bureau wijst erop dat de bevolking onder druk staat door zowel hogere kosten van levensonderhoud als de noodzaak voor overheden om meer middelen naar schuldafbetaling te sturen.