IJsland heeft zijn eerste windinstallatie op nutsbedrijfschaal geactiveerd, waarmee een nieuw hoofdstuk begint in de nationale inspanning voor gediversifieerde schone energie. Het Vaðölduver Wind Farm sluit direct aan op bestaande waterkrachtsystemen, waardoor operators water kunnen besparen tijdens winderige periodes en het kunnen vrijgeven wanneer de wind afneemt.
Landsvirkjun, het nationale energiebedrijf, heeft de eerste fase op 15 september 2026 in gebruik genomen. Veertien turbines leveren nu elektriciteit aan het net, met plannen om nog eens veertien exemplaren toe te voegen. Volledige exploitatie van alle turbines staat gepland voor eind 2027.
Na voltooiing levert de installatie 120 megawatt aan capaciteit, voldoende voor ongeveer 90.000 gemiddelde IJslandse huishoudens. De productie wordt verkocht via stroomafnameovereenkomsten en ondersteunt het bredere nationale net.
De turbines zijn geplaatst op een lava- en zandvlakte ten oosten van de Þjórsá-rivier, nabij het waterkrachtcomplex Búrfell. De locatie benut natuurlijke timing: de sterkste wind komt in de winter als reservoiraanvoer meestal het laagst is, terwijl de zomer minder wind maar overvloedige gletsjersmelt voor hydro-opwekking brengt.
Deze afstemming laat Landsvirkjun de waterkrachtopwekking verminderen wanneer windopwekking piekt, waardoor opgeslagen water voor later gebruik behouden blijft. De aanpak verbetert de algehele efficiëntie van hulpbronnen in het gecombineerde systeem.
De Duitse fabrikant Enercon leverde de turbines en heeft een langdurig servicecontract afgesloten. Omdat het open landschap sterke wind op lagere hoogtes biedt, bereiken de machines een maximale tiphoogte van 150 meter. Het park beslaat 17,1 vierkante kilometer en omvat vijfentwintig turbines van 4,26 MW plus drie machines van 4,5 MW.
De verwachte jaarlijkse productie bedraagt 440 gigawattuur met een netto capaciteitsfactor van 43 procent na verliezen, een solide cijfer voor wind op land.
IJsland wekt al bijna al zijn elektriciteit op uit hernieuwbare bronnen, waarbij waterkracht ongeveer 70 procent levert en geothermie circa 30 procent. Landsvirkjun ziet wind als een complementaire derde pijler die de totale productie kan uitbreiden en tegelijk de druk op waterreserves kan verlichten.
Het project profiteert ook van gedeelde transmissielijnen, onderstations en wegen met de naburige waterkrachtcentrales, wat zowel kosten als milieueffecten beperkt.
IJsland kampt met bekende transmissiebeperkingen naarmate de vraag groeit. Ambtenaren verwachten dat de capaciteit binnen tien jaar stijgt van 20 terawattuur naar 24-25 terawattuur. Minister van Milieu, Energie en Klimaat Jóhann Páll Jóhannsson heeft steun uitgesproken voor extra datacenters en wijst op lopende wetswijzigingen om vergunningverlening te versnellen.
Financiering voor netupgrades is geregeld, maar de fysieke aanleg verloopt traag door lokaal verzet. Deelnemers uit de sector benadrukken samenwerking tussen waterkracht-, geothermie- en windexploitanten, maar de coördinatie met de transmissiesysteembeheerder blijft beperkt.