Het Italiaanse drama Idda kreeg lovende kritieken na de wereldpremière in de TIFF Platform-competitie op het Toronto International Film Festival. De film geldt nu als mogelijke kandidaat voor de Academy Award voor beste internationale film, aangezien de winnaar van Platform dit jaar direct in aanmerking komt.
Irene Dionisio regisseerde de film, met Tecla Insolia en Romana Maggiora Vergano in de hoofdrollen. Het verhaal draait om de jeugdvriendinnen Sofia en Adele, wier tegengestelde karakters hun diepe band op de proef stellen tijdens een klim naar de top van de Etna aan de oostkust van Sicilië.
De zorgeloze Sofia en de meer gereserveerde Adele worden geconfronteerd met onopgeloste spanningen, verborgen geheimen en angsten over verandering terwijl ze de gevaarlijke hellingen beklimmen. De productie kwam van Kino Produzioni, EDI Effetti Digitali Italiani, Andromeda Film en Wise Pictures, terwijl Rai Cinema International Distribution de wereldwijde verkoop verzorgt.
In het Siciliaanse dialect betekent ‘idda’ ‘zij’, en zo verwijzen mensen ook naar de Etna: de zij-vulkaan. Ik voelde me aangetrokken tot het idee van de Etna als een kracht die tegelijk leven en dood kan geven — iets moederlijks, maar ook gevaarlijk en ondoorgrondelijk.
Dionisio beschreef de berg als een weerspiegeling van de innerlijke conflicten van de personages. De reis voert van de beschaafde hellingen bij de zee naar de wilde top, en weerspiegelt zo een emotionele klim die herinneringen, vriendschap, verlangen en volwassen keuzes onderzoekt.
Ik wilde een film maken over vrouwenvriendschap, rouw, herinnering en de moeilijke overgangen die plaatsvinden als we van de ene levensfase naar de andere gaan. ‘Idda’ is opgedragen aan mijn beste vriendin, die enkele jaren geleden plotseling overleed.
De regisseur vertelde dat haar vriendin op het moment van haar dood overwoog moeder te worden, wat het gevoel van verlies nog versterkte. Dionisio stond zelf ook op het punt moeder te worden, wat haar aan het nadenken zette over de angsten en onzekerheden die zulke levensveranderingen met zich meebrengen.
Tecla Insolia en Romana Maggiora Vergano brachten buitengewone kwaliteiten in Adele en Sofia. Tecla gaf Adele een charisma en diepgang die zowel oud als stralend aanvoelden, terwijl Romana Sofia’s tegenstrijdigheden en pijn met grote generositeit omarmde.
De actrices hielpen de personages verder te ontwikkelen dan het script door repetities en gezamenlijk herschrijven, waarbij hun vriendschap in het echte leven de dynamiek op het scherm beïnvloedde.
Dionisio deed uitgebreid archiefonderzoek in Italiaanse collecties, waaronder Home Movies in Bologna, voor vulkaanbeelden. De uitbarsting van de Etna in 2026 creëerde een actuele dialoog met de film, hoewel de geselecteerde archiefbeelden van vóór die gebeurtenis dateren.
Het verhaal begint tijdens het traditionele feest van Sint-Agatha, de beschermheilige van Catania. Adele fotografeert de processie op het moment dat ze herenigd wordt met Sofia. De rituelen benadrukken thema’s als geloof, collectief geheugen en de voortdurende aanwezigheid van natuurkrachten.