Grote sciencefictionfilms boeien het publiek vaak met één krachtig beeld voordat er dialoog of actie plaatsvindt. Deze openingsbeelden geven essentiële informatie over de setting, de sfeer en de inzet, terwijl ze creatieve visuele storytelling tonen.
De animeklassieker uit 1988 Akira opent in een alternatief 2019 waarin Tokio getroffen wordt door een atoomexplosie. Dit korte maar vernietigende beeld verklaart de opkomst van Neo-Tokyo en voorspelt de latere chaos in het verhaal. De film voorspelde ook correct dat Tokio rond die tijd de Olympische Spelen zou hosten.
In Back to the Future blijft de camera hangen op een rommelig laboratorium vol vreemde objecten en gadgets. Deze details worden later op slimme manieren uitgewerkt in het avontuur, terwijl een snelle cut laat zien hoe hondenvoer wordt geserveerd. De sequentie verwerkt setup en wereldopbouw in ongeveer twee minuten zonder muziek.
Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith begint met een weids computergestuurd shot van een grootschalig ruimteconflict. De lange take vangt de omvang van het gevecht waarin Obi-Wan Kenobi en Anakin Skywalker belanden en wekt meteen opwinding.
De film uit 2006 Children of Men gebruikt intense vroege beelden om een grimmige wereld te tonen. Een televisie-uitzending onderbreekt de flow maar benadrukt de wanhoop en spanning die de rest van het verhaal bepalen.
Mad Max: Fury Road begint met een relatief stil woestijnshot. Max Rockatansky stapt op een tweehoofdige hagedis en eet hem op, waardoor zijn gebroken mentale toestand zichtbaar wordt via voice-over en griezelig sounddesign voordat de actie losbarst.
Regisseur Robert Zemeckis creëerde een ambitieuze drie minuten durende digitale effectenreeks in Contact. De camera raast van de aarde naar buiten door het zonnestelsel en sterrenstelsels, waarmee meteen de immense ruimte benadrukt wordt.
2001: A Space Odyssey opent met de maan, de aarde die daarboven opkomt en de zon die verschijnt. Stanley Kubrick combineert de eenvoudige maar majestueuze beelden met opzwelende muziek om de grootschalige reikwijdte van de film aan te kondigen.
De klassieker uit 1982 Blade Runner, eveneens gesitueerd in 2019, begint met een opvallend regenachtig stadsbeeld. Het beeld geeft meteen de donkere, atmosferische wereld weer die volgt.
A Clockwork Orange bevat een langzaam terugtrekkend shot in de Korova Milk Bar. Protagonist Alex kijkt recht in de camera terwijl hij via voice-over zijn plannen onthult en de kenmerkende slang en onheilspellende score van de film introduceert.
De originele Star Wars uit 1977 verdient de eerste plaats. Na de crawl vlucht een klein rebellenschip voor een enorm Imperial Star Destroyer. De framing benadrukt het grootteverschil en positioneert de helden meteen als underdogs in het conflict.