De Disney+-serie Made in Korea sloot woensdag zijn tweeseizoenenrun af met een gespannen laatste confrontatie tussen Hyun Bin’s inlichtingenofficier Baek Ki-tae en Jung Woo-sung’s vastberaden aanklager Jang Geon-young.
Tegen de turbulente achtergrond van Zuid-Korea in de jaren zeventig combineerde de serie echte historische gebeurtenissen zoals de Yodogo-kaping van 1970 en de nasleep van de moord op president Park Chung-hee met fictieve personages die worstelen met corruptie, macht en familiebanden.
Hyun Bin beschreef zijn personage als iemand die altijd meerdere zetten vooruit dacht. In seizoen twee dwongen onverwachte gebeurtenissen Baek echter om een mix van emoties onder ogen te zien toen zijn zorgvuldig opgebouwde wereld begon in te storten. De acteur merkte op dat het verhaal kijkers uiteindelijk vraagt na te denken over hoe mensen met tegengestelde overtuigingen kunnen samenleven.
Ik geloof dat de entertainmentaspecten volledig zijn geïntegreerd in ons werk, maar tegelijkertijd hoopte ik dat deze vraag de kijkers minstens één keer zou bereiken — want tijdens het filmen realiseerde ik me dat dit verhaal uiteindelijk gaat over de conflicten die ontstaan tussen individuen met verschillende overtuigingen en methodes.
Jung Woo-sung’s aanklager begint de serie als toonbeeld van integriteit, maar wordt harder nadat hij door Baek wordt geframed en bedreigd. In de finale hebben beide mannen hun principes opgegeven in hun jacht op macht en wraak binnen een corrupt systeem.
Woo Do-hwan, die de jongere broer Baek Ki-hyeon speelt, vertelde hoe het werken met Hyun Bin zich ontwikkelde van professionele afstand tot echte genegenheid. De beschermende maar controlerende aard van de oudere Baek laat zijn broer uiteindelijk met een onmogelijke keuze achter in de confrontatie op de scheepswerf.
Het was in het begin niet makkelijk voor ons om close te worden omdat we broers speelden met zo’n gecompliceerde relatie, maar nu voelt Hyun Bin als een oudere broer voor me. Ik heb eigenlijk geen oudere broer, maar Hyun Bin zorgt altijd voor me, waardoor ik denk: ‘Zo moet het voelen om er een te hebben.’
Het open einde laat de mogelijkheid open voor verdere verhalen, hoewel de serie is gepositioneerd als een compleet tweeseizoenenverhaal. De slotscènes benadrukken thema’s van verloren richting en de persoonlijke prijs van het najagen van macht.