Hugh Grant is ver voorbij zijn dagen als charmante romantische hoofdrolspeler. In de A24-horror-thriller Heretic uit 2024, nu te streamen op Max, speelt de acteur een diep verontrustende atheïst die twee jonge mormoonse missionarissen naar zijn huis lokt en hun geloof aan een brute test onderwerpt.

Grant omarmt duistere rollen na decennia in romcoms

Het publiek associeerde Hugh Grant lang met luchtige komedies zoals Notting Hill en Love Actually. Die vertrouwde warmte wordt een wapen in Heretic. Het personage Mr. Reed gebruikt zijn beleefde houding om Sister Barnes en Sister Paxton naar binnen te lokken en onthult daarna een controlerende en gewelddadige aard zodra ze zijn verhaal in twijfel trekken.

De film begint met de missionarissen die bij Reed thuis arriveren nadat hij om meer informatie over hun geloof heeft gevraagd. Hij beweert dat zijn vrouw aanwezig is om hun zorgen over het alleen naar binnen gaan weg te nemen. De spanning bouwt zich snel op als een van de vrouwen inconsistenties in zijn verhaal opmerkt.

Heretic onderzoekt geloof zonder te vervallen in stereotypen

Regisseurs Scott Beck en Bryan Woods hebben leden van The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints geraadpleegd, waaronder actrice Sophie Thatcher, die ex-mormoon is. Het resultaat is een portret dat respect toont voor de overtuigingen van de missionarissen en toch scherpe spanning levert binnen één locatie.

Reed confronteert de vrouwen met een onmogelijke keuze tussen twee deuren, een voor gelovigen en een voor ongelovigen. Wanneer ze weigeren hun overtuigingen op te geven, wordt de situatie gevaarlijk. De besloten setting versterkt elke blik en elk woord.

Sterk ensemble draagt de thriller in één locatie

Grant leidt een kleine cast met ook Sophie Thatcher en Chloe East. Hun optredens houden het verhaal geloofwaardig, ook als de plot extremer wordt. Critici hebben de film geprezen met een score van 89 procent op Rotten Tomatoes vanwege de intelligente omgang met religieuze thema's en het weigeren van gemakkelijke antwoorden.

Heretic onderscheidt zich onder recente horrorfilms door de focus op psychologische manipulatie in plaats van grafisch geweld. Kijkers mogen de slotscènes zelf interpreteren, die nog lang nawerken na de aftiteling.