- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De 35e film van de Koreaanse regisseur herenigt hem met zijn langjarige muze Kim Minhee voor een slanke, openhartige blik op generatiekloven en stille veerkracht.

De productieve Koreaanse filmmaker Hong Sangsoo keert terug naar zijn kenmerkende stijl met de Locarno-competitiefilm Nowhere to Lay My Eyes. De 72 minuten durende film schetst een warm maar bitterzoet portret van familiefrictie en persoonlijke compromissen, gedragen door een subtiele hoofdrol van zijn vaste medewerkster Kim Minhee.

Terugkeer naar kernsterktes na experimentele omwegen

Hongs productie blijft opmerkelijk constant door de jaren heen, met terugkerende thema's, acteurs en een mild toonbereik. Recent werk vertoonde af en toe experimentele neigingen, maar dit nieuwe project blijft stevig in vertrouwd terrein. Het kenmerkt zich door heldere, directe cameravoering en richt zich op ingetogen emotionele onderstromen in plaats van opvallende plotwendingen.

Kim Minhee, die sinds 2017 vrijwel uitsluitend met Hong werkt, neemt een hoofdrol op zich die haar stille intensiteit benadrukt. Bijrollen van onder meer Kwon Haehyo zorgen voor ensemblechemie en lichte humor.

Verhaal draait om spanning tussen moeder en dochter en hereniging op het eiland

Kim speelt Sanghee, die haar dagtaak als importeur van buitenlandse snacks combineert met haar passie voor korte experimentele films die ze online zet. Haar moeder, gespeeld door Choi Myeonggil, keurt zowel de baan als de hobby af tijdens een langverwacht bezoek aan haar huis op Jeju.

Sanghee reist met haar broer en ontmoet de tweede echtgenoot van haar moeder, een documentairemaker gespeeld door Kwon Haehyo. Een jongere stiefzus biedt enige steun, maar onderliggende spanningen komen naar boven in alledaagse gesprekken over werk, kunst en levenskeuzes.

Subtiele observaties van eenzaamheid en kleine vreugdes

Gedurende twee dagen vol gedeelde maaltijden, wandelingen en drankjes onthullen de personages hun copingmechanismen en blinde vlekken zonder in melodrama te vervallen. Gesprekken gaan over meubels, documentairestijlen en zelfs de oorlog in Gaza, maar de echte focus ligt op persoonlijke spijt en vluchtige voldoening.

Kims ingetogen spel vangt zowel amusement als teleurstelling, versterkt door af en toe een voice-over die diepere emotionele lagen blootlegt. De aanpak voegt een frisse noot toe aan Hongs gevestigde methodes.

Festivalroute en Noord-Amerikaanse release vastgelegd

Na de première in Locarno wordt Nowhere to Lay My Eyes vertoond in het hoofdprogramma van het New York Film Festival, samen met Hongs eerdere Berlinale-film The Day She Returns. The Cinema Guild verzorgt de Noord-Amerikaanse distributie, zodat de film een toegewijd arthousepubliek bereikt.