Hoe de Traveling Wilburys per toeval samenkwamen in Bob Dylans garage in Malibu

Vijf muzieklegendes vormden in 1988 de ultieme supergroep nadat een informele opnamesessie uitgroeide tot iets veel groters.

Een opmerkelijke rock-supergroep ontstond eind jaren tachtig door een reeks gelukkige omstandigheden en beslissingen op het laatste moment. Bob Dylan, George Harrison, Tom Petty, Roy Orbison en Jeff Lynne sloegen de handen ineen om twee veelgeprezen albums op te nemen onder de naam de Traveling Wilburys.

George Harrisons B-kantproject leidde tot de samenwerking

De gebeurtenissen begonnen in 1987 toen Harrison een nummer nodig had voor de B-kant van een single van zijn album Cloud Nine. Tijdens een diner in Los Angeles met Lynne en Orbison vroeg Harrison aan Lynne om te helpen met de opname. De twee hadden al meerdere keren samengewerkt en nodigden ook Orbison uit om mee te doen.

Er waren geen professionele studio's op korte termijn beschikbaar, dus Harrison nam contact op met Dylan, die zijn thuisstudio in Malibu aanbood. Dylan stelde niet alleen de ruimte beschikbaar, maar besloot ook zelf mee te doen aan de sessie.

Een korte stop bij Tom Petty maakte de bezetting compleet

Onderweg naar Dylans garage realiseerde Harrison zich dat hij zijn favoriete gitaar bij Petty had laten liggen. De groep stopte om het instrument op te halen en nodigde Petty uit om mee te doen aan de opname. De vijf muzikanten speelden die dag samen en maakten snel een nieuw nummer af dat Handle With Care heette.

Warner Bros. maakte van het nummer een volledig album

Executives bij Warner Bros. hoorden de opname en vonden hem te sterk om alleen als B-kant te gebruiken. Harrison en Lynne stelden voor om de eenmalige sessie om te vormen tot een echt bandproject. Petty, Dylan en Orbison stemden allemaal in.

Negen nummers in negen dagen opgenomen in Dave Stewarts studio

Door de beperkte tijd voordat Orbison en Dylan weer op tour gingen, boekte de groep negen dagen in de thuisstudio van producer Dave Stewart. Ze schreven en namen het materiaal elke ochtend gezamenlijk op rond de keukentafel en voltooiden hun debuutalbum in dat korte tijdsbestek.

De bandnaam en achtergrond kwamen voort uit een studiograpp

Harrison bedacht de term Wilbury voor defecte apparatuur die in de mix kon worden gerepareerd. De muzikanten breidden het idee uit tot een fictieve familie van reizende halfbroers, die elk een Wilbury-pseudoniem gebruikten. Ze vroegen Monty Python-lid Michael Palin om een humoristische geschiedenis te schrijven voor de albumhoes.

Vol. 1 werd een commercieel en kritisch succes

The Traveling Wilburys Vol. 1 verscheen in oktober 1988 op het eigen label Wilbury Records van de band. De plaat zorgde voor hernieuwde belangstelling voor de carrières van de leden, won een Grammy voor Best Rock Performance by a Duo or Group en had Handle With Care als leadsingle.

Roy Orbisons dood betekende het einde van de oorspronkelijke bezetting

Orbison overleed slechts enkele maanden na de release van het eerste album. De overgebleven leden brachten hem een eerbetoon in de videoclip van End of the Line. Ze brachten later een tweede album uit met de titel Vol. 3 in 1990, opgedragen aan Orbison, maar de groep ging nooit op tour.

De twee albums zijn vrolijke voorbeelden van wat kan ontstaan als gevestigde artiesten hun ego's opzijzetten en genieten van het maken van muziek samen. Het hele project begon als een gunst voor een B-kant en groeide uit tot een van de meest gevierde toevallige samenwerkingen in de rockgeschiedenis.

Tags bij dit artikel