- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De voormalige Today-presentatrice beschrijft hoe ze een simpele mindsetverandering toepaste tijdens een gespannen situatie met dochter Haley.

Hoda Kotb vertelde openhartig over een praktische strategie die ze gebruikt om verhitte familiesituaties te beheersen. De 62-jarige voormalige Today-cohost besprak de aanpak tijdens de aflevering van 23 september van haar Making Space-podcast.

Therapeut raadt aan verantwoordelijkheid te nemen om rustig te blijven

Kotb legde uit dat haar therapeut een wekelijkse oefening voorstelde: elk ongelukje als haar eigen verantwoordelijkheid beschouwen. Het doel was om te voorkomen dat ze al van streek in gesprekken zou stappen. "Hij zei: ‘Deze week is alles wat misgaat jouw schuld en zeg dat tegen jezelf,’" herinnerde ze zich, en ze merkte dat de methode haar hielp om niet "heet" bij een conflict aan te komen.

Onverwachte uitstap van dochter zet de methode op de proef

De techniek bleek nuttig toen haar oudste dochter, Haley, 9 jaar oud, zonder het aan de babysitter te vertellen op haar fiets naar een ijswagen reed. Kotb, die Haley en jongere dochter Hope, 7 jaar oud, co-ouder met ex-verloofde Joel Schiffman, voelde zich aanvankelijk boos toen ze het nieuws hoorde.

Voordat ze het huis binnenging, pauzeerde ze en herinnerde ze zichzelf aan de richtlijn van de therapeut. "Voordat ik de deurknop omdraai, zeg ik: ‘Dit was helemaal mijn schuld,’" zei Kotb. In plaats van haar dochter meteen aan te spreken, stuurde ze Haley na het eten vroeg naar bed.

Kalm gesprek onthult de echte reden achter het gedrag

Later sprak Kotb met Haley boven. Ze vroeg haar dochter waarom ze vroeg naar bed was gestuurd en luisterde terwijl Haley huilend uitlegde dat ze een vriendin miste. Kotb erkende het gevoel, stelde een duidelijke grens over alleen wegrennen en hield het gesprek beheerst.

Toen ze ophield met huilen, zei ik: ‘Oké, ik snap het. Ik begrijp dat je je vriendin mist en ik weet dat dat moeilijk is. Maar we rijden nooit meer alleen weg.’

Door de emotionele intensiteit vanaf het begin te verlagen, bereikte Kotb volgens haar het kernprobleem zonder tranen or verheven stemmen. "Niemand huilde of schreeuwde," merkte ze op. "Het herinnerde me eraan om de angel uit wat ik doe te halen."