De Japanse filmmaker Hirokazu Koreeda keert terug naar de competitie van Cannes met Sheep In The Box, een stil maar krachtig verhaal dat zich afspeelt in de nabije toekomst en onderzoekt wat er gebeurt wanneer technologie de ruimte inneemt die is achtergelaten door onvoorstelbaar verlies.

Premisse in de nabije toekomst draait om het verdriet van een gezin

Architecte Otone leidt een comfortabel leven met haar timmerman Kensuke in een voorstad aan het water. Twee jaar eerder overleed hun jonge zoon Kakeru bij een plotseling ongeluk. Wanneer een mysterieus bedrijf genaamd REBirth hun een gratis humanoïde robot aanbiedt die naar het model van de jongen is gemaakt, ziet Otone een kans om haar pijn te verzachten, terwijl Kensuke het arrangement diep wantrouwt.

De robot arriveert gekleed in Kakeru’s kleren en spreekt vertrouwde zinnen. Otone omarmt het kindachtige apparaat al snel, stelt zijn intelligentie in op de leeftijd van haar verloren zoon en leert hoe ze de batterij moet onderhouden. Kensuke houdt aanvankelijk afstand en noemt het apparaat niet meer dan een geavanceerd speelgoed.

Acteerprestaties zorgen voor emotionele authenticiteit

Haruka Ayase levert een diep ontroerende vertolking als Otone en vangt de stille wanhoop en voorzichtige hoop van een moeder die niet wil loslaten. Debuutacteur Kuwaki Rumi brengt een verontrustende natuurlijkheid in de rol van het robotkind. Daigo zorgt voor een gegronde tegenhanger als de sceptische Kensuke, wiens geleidelijke verzachting de emotionele ruggengraat van het verhaal vormt.

Koreeda zet dystopische ideeën om in een zachte allegorie

In plaats van donkerder sciencefiction-terrein te betreden, gebruikt Koreeda het robotkind om thema’s van acceptatie en tweede kansen te verkennen. De film trekt subtiele parallellen met klassieke verhalen over transformatie, terwijl hij een delicate, bijna dromerige toon aanhoudt. Prachtige beelden en een etherische soundtrack versterken het gevoel van stille verwondering rond de zich ontwikkelende band van het gezin.

In de slotakte wordt duidelijk dat elk personage, zowel menselijk als kunstmatig, een vorm van wedergeboorte doormaakt. Het resultaat is een tedere, doordachte film die nog lang nadreunt nadat de aftiteling is afgelopen.