Oscarwinnend componist Hildur Guðnadóttir heeft zich al ondergedompeld in de score voor The Bell Jar, Sarah Polley’s verfilming van Sylvia Plath’s baanbrekende roman die onlangs is afgerond.
Het project markeert de eerste hoofdrol in een film voor popster Billie Eilish en herenigt Guðnadóttir met Polley na hun eerdere samenwerking aan de Oscarwinnaar Women Talking uit 2022.
Guðnadóttir sloot zich vroeg aan bij de productie en componeerde thema’s die Polley op de set kon afspelen. Ze nam ook direct contact op met Eilish voorafgaand aan de opnames om hun visies op de muziek op elkaar af te stemmen.
Samenwerken met een mede-Oscarwinnende muzikant als Eilish maakt een enorm verschil. Je weet dat zij het proces van het schrijven van muziek begrijpt, dus wat je schrijft kan echt resoneren met haar.
Het trio onderzocht hoe Plath’s zoektocht naar identiteit in geluid kon worden vertaald, rekening houdend met zowel de muziek die Sylvia mogelijk hoorde als de emotionele kern van haar schrijven.
Guðnadóttir beschrijft de film als een van de meest opwindende projecten van haar carrière en een persoonlijk hoogtepunt vanwege haar hechte vriendschap met Polley en haar diepe bewondering voor Plath’s werk.
Je voelt het in elk woord dat Sylvia Plath schrijft. Deze brandende behoefte en het verlangen om zichzelf te vinden door haar schrijven. Ik heb veel van haar werk gelezen, waaronder haar boeken, essays en gedichten, en het is omvangrijk.
Ze hoopt dat de film de aandacht weer zal vestigen op Plath’s immense creativiteit en energie.
Variety sprak met Guðnadóttir op de World Soundtrack Awards in Gent, waar ze eregast was. Ze was net bezig met het mixen van Enemies, een A24-thriller geproduceerd door Ari Aster en geregisseerd door Henry Dunham, met Jeremy Allen White en Austin Butler in de hoofdrollen.
Ze toonde interesse om terug te keren voor toekomstige delen in de 28 Years Later-franchise. Guðnadóttir componeerde 28 Years Later: The Bone Temple voor regisseur Nia DaCosta nadat de eerste film in de nieuwe serie, geregisseerd door Danny Boyle en gescoord door Young Fathers, al was afgerond.
Ik heb geen enkele noot gehoord of een enkel beeld gezien van Danny Boyle’s 28 Years Later terwijl ik aan The Bone Temple werkte. Het was een bewuste beslissing om de twee volledig gescheiden te houden. Dus toen het eerste deel uitkwam, ging ik net als iedereen naar de bioscoop. Ik zat daar te denken: ‘Alsjeblieft, laat het samengaan, alsjeblieft laat het samengaan.’
Voor The Bone Temple creëerde Guðnadóttir percussie-instrumenten van echte botten die ze had gekocht bij een slagerij bij Berlijn. Schouderbotten leverden klappende geluiden, grotere botten diepere beats en kleinere stukken werkten voor fluitachtige effecten.
Ik doe alles zelf, en dat omvat het koken van de botten. Ik werk heel hands-on.
Ze balanceerde de etherische kwaliteit van de door de regisseur gevraagde strijkers met deze aardse, organische texturen om de mix van geweld en menselijkheid in het verhaal te versterken.