- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Rebekah Fortune regisseert een warm familiedrama dat het iconische Oxfords beeldhouwwerk naar Ierland verplaatst voor een ongewoon verhaal over verlies en herstel.

Een opvallend haai-beeld van fiberglas op een dak in een buitenwijk heeft voorbijgangers in Oxford al jarenlang in verwarring gebracht. Nu vormt het de basis voor een ingetogen nieuwe film die het echte protestkunstwerk tot middelpunt maakt van een fictief verhaal over het omgaan met verlies.

Film gaat in première op Karlovy Vary en krijgt warme ontvangst

Learning to Breathe Under Water ging in de sectie Special Screenings in première op het Karlovy Vary International Film Festival. Regisseur Rebekah Fortune maakt een toegankelijk drama dat eigenzinnige beelden combineert met geloofwaardige emotionele ontwikkeling. Vroege reacties van het publiek waren positief, wat wijst op goede kansen voor distributeurs die op zoek zijn naar familiegerichte maar onderscheidende titels.

Verhaal draait om vader en zoon in Ierland

Het verhaal verplaatst de beroemde haai naar een rustig Iers stadje. De middelbare kunstenaar Peter, gespeeld door Rory Kinnear, plaatste het beeld tijdens een periode van intens verdriet na het verlies van zijn vrouw. Hij en zijn elfjarige zoon Leo, vertolkt door Ezra Carlisle, houden een teruggetrokken ritme aan. Leo vertrouwt zijn gedachten toe aan de haai via een gat in het plafond van zijn slaapkamer en vindt troost in dat eenzijdige ritueel.

Maria Bakalova brengt frisse energie als au pair

Een bezorgde leraar stelt Maria Bakalova voor als au pair genaamd Anya. Peter aarzelt eerst, maar accepteert de hulp in huis. Anya’s opgewekte aanwezigheid brengt geleidelijk meer licht in het huishouden. Leo reageert snel en open, terwijl Peter langzamer en realistisch stappen zet om weer contact te maken met de buitenwereld. Het script vermijdt abrupte veranderingen en kiest voor kleine, geloofwaardige verschuivingen.

Jonge hoofdrolspeler levert sterke prestatie

Carlisle geeft de meest overtuigende vertolking als de oprechte, soms per ongeluk grappige verteller. Geanimeerde sequenties tonen zijn fantasierijke innerlijke wereld zonder al te sentimenteel te worden. Fortune, van wie de vorige film Just Charlie de genderreis van een tiener verkende, toont opnieuw talent om complexe gevoelens vanuit het perspectief van een kind weer te geven.

Kleine tekortkomingen doen niets af aan de charme

De productie gebruikt kleurenpaletten om emotionele toestanden aan te geven: koele oceaantinten weerspiegelen Peters blik en warmere gele tinten verwijzen naar herinneringen aan zijn overleden vrouw. Een laat herstelmoment komt wat abrupt en een toespraak legt de symboliek te expliciet uit. Toch slaagt de film erin trauma en heling aan te kaarten in een taal die voor alle leeftijden geschikt is, zonder neerbuigend te zijn.